有關檔案

尼泊爾

/ / 10月5日，2011 / / 沒有評論» / / 約

下午2:30左右，我衝過下泛著明亮的滿月，在上午04時後離開戈勒克布爾城市中印邊境進入尼泊爾，上午和騎自行車的NH29 Bhairahawa邊境小鎮。 NH29周圍的土地，是一個非常平坦的平原，種植糧食的稻田和領域，並作為你靠近尼泊爾邊境的世界上最大的的山脈開始慢慢地映入眼簾 ，這是非常艱鉅的時到達獨自騎自行車，騎馬到該國的心臟通過他們的意圖。 透過朦朧的農村空氣看到的輪廓儘管它是一個40度的天跑了我的脊椎畏寒。 看到什麼擺在面前的我，知道我不得不這樣做搖滾，一路到加德滿都的工作，實現未來的不確定性與腎上腺素我的心臟跳動，我就迫不及待地探索這個新國家 。

隧道通過邊境印方可能會造成混淆，如果你錯過一側的擁擠，嘈雜，塵土飛揚，街道，在那裡你需要等待10分鐘，滯銷，大腹便便，偲印度籍男子把微小的無人盯防辦公室在您之前，武裝警衛的護照出境章將讓你穿越 。 如果你是過路車或公交車，你可以期望，等待幾個小時 ，在堵車。 我很高興能夠通過我的自行車，周圍編織，分享兩個車道為雙向流量的大卡車和轎車迅速推出。 到尼泊爾一側的隧道，你有找到移民展台，並購買您的簽證，除非你已經安排在尼泊爾大使館事先。 簽證費用為1個月40USD，可以延長至3個月在博卡拉和加德滿都移民辦事處。 不像大多數的入境事務主任（特別是英國人）沖壓我的簽證的人是友好和微笑。 他顯示了他的關心，我是否有午餐吃什麼，如果我想喝茶或咖啡，如果我有任何地方逗留一夜。 我拒絕了他的熱情好客的午餐提供，並告訴他我將只是週期，直到我累了，然後希望能找到一個好去處睡在未來的大鎮。 我決定繼續騎另外25個30公里的Butwal鎮完成了一天假與125公里循環。 正如我滾落下來的高速公路，我注意到人比較開朗，然後在印度，似乎少了很多垃圾，亂拋垃圾的地面和道路。

拖拉機來了，騎在我身後的傢伙騎在它穿著T的岩石和扯下牛仔褲約17-22歲。 由於他們過去我騎，我一把抓在拖拉機後面，用一隻手，讓他們拉我一起在 35km/hr。 當他們看到我，他們開始笑，我精神振奮了，因為他們把我騎約15公里，才不得不轉向另一個方向。 後發現，每當我很幸運能有一台拖拉機通過我那些陡峭，狹窄，山區道路，我就危險舉行當之無愧打破了幾公里 。 從來沒有人似乎想到或關心我的安全擔心。 我喜歡這個國家。

Butwal位於喜馬拉雅山的基地，並在北端的城市已經開始在海拔10-15％，這並不讓至少20公里上升到博卡拉的路上。 全鎮擁有一切您需要，然後再開始進山自行車和有ATM機，網吧，和一堆吱吱酒店可供選擇。 我卷成約下午5時用盡，熱鎮，聞我只是想在40度的高溫循環120公里成一排，這是一個非常獨特和困難的氣味達到3天 。 我發現了一個酒店，收費700盧比一晚（約10美元），這是尼泊爾和我的每日預算超過5美元的廉價，但它是一個大的潔淨室和一個陽台，可俯瞰市中心的觀點冷凍出來的地方山，我太累了懶得周圍尋找最優惠的價格小鎮，我開始感到不適，被內容只是可以吃，淋浴，休息，晚上我疲憊的身體，在解決200公里北之前， 到博卡拉。 從我的酒店對面的道路上，我坐在一側的街道看在這個新的國家和人們吃蔬菜炒麵從擺地攤50cent板，我的朋友，然後我去我的房間，夜間通過。

第二天上午04時開始，我有大量的噪音，因為門被鎖上了，我喚醒有人讓我在酒店。 它仍然一片漆黑，當我開始騎出城，然後山上開始 ！ 道路是相當粗糙鬆動的石頭和坑洼地段，穩步抬高我帶入飄渺的雲，我開始下雨打雷蓬勃發展，並呼應封山，並通過山谷。 由於太陽在一個半小時的自行車，我完全被浸泡，畢竟它現在是雨季，但儘管雨水的溫度仍然在30年代中期和脫水仍是一個很大的安全問題。

Butwal和博克拉之間有沒有什麼大的城鎮只是小村莊和遙遠的景觀。 到處鬱鬱蔥蔥的熱帶植被生長在丘陵和山谷，可以聽到巨大的猴子群體在樹梢上，許多人在我面前跑，因為我是騎自行車再見。 每500米或以下，你會經過一個瀑布，一些深游泳孔和一些乾淨的，喝足。 旁邊的淡水從山的一側流動的道路上，我填寫我的一瓶水多次。 丘陵和山谷有非常乾淨印度和其他一些鄰國相比，沒有太大的垃圾可以發現路邊或在河流和土地是新鮮的，綠色的，你幾乎希望看到精靈和渡輪，從樹梢上跳躍，並通過運行草地的山丘。 雖然在低海拔地區的溫度是在30年代中期山風仍然明亮的白色的積雪和冰川對鬱鬱蔥蔥的綠色山丘下面的美麗對比 。

我停在鄉親通常是友好和微笑，並購買食物和水的小村莊 。 在尼泊爾的價格稍貴那麼印度，但是，一般有少人試圖撕裂你很好，所以我想它的工作原理，甚至。 在小村莊，我通常會支付約200-300盧比（$ 2.50 - 4）簡單，但通常是清潔ISH住宿設有私人浴室。 在尼泊爾的道路小一巷道路扭曲和轉向沿著陡峭的山峰峭壁，但除了博卡拉和加德滿都之間的道路上沒有多少流量所以它是極其危險的，當你停止休息，你甚至可能有一些和平幫助你放鬆和安靜的，聽的性質和瀑布，並採取在你身邊美麗的山地景觀 。 如果你想睡覺外某處，有很多地方可能設立一個帳篷或掛你的吊床 。

我騎自行車在尼泊爾，病狗樣症狀發高燒，煙氣的第4天（壞主意要在這一點上騎自行車，不要嘗試，除非你有）我來到一個非常旅遊觀光城市博克拉 ， 但仍非常冰鮮，少了很多忙，煙霧瀰漫，和嘈雜的加德滿都，所以它不是一個不好的地方，要花費4或5天，並用它做一些徒步到附近的安納普爾那山脈和保護區的基地。 博卡拉也是Phewa湖旁邊，在那裡你可以去游泳，皮艇或獨木舟，遠足，或者只是寒意沿岸的許多咖啡館和酒吧之一 。

騎自行車的350公里從博卡拉到加德滿都的道路是不弱在心臟的硬朗舒展。 它在該國最繁忙的道路，所以它的煙抽卡車和瘋狂的賽車司機，所以你需要更加謹慎一點。 不僅如此，它也是一個非常艱難的旅程充滿了陡峭的山，週期以上，隨著炎熱的夏季，可以消耗你的能量和體液非常快，因此準備和帶來大量的高能量的食物如花生醬和豆類罐頭！ 有一件事，真正吸引我的眼睛在這條路上，在尼泊爾的大部分道路被數千大麻，所有的地方生長。 我看到10英尺高的塗料工廠，沿路邊在人民面前的草坪和更大的增長 。 我有時是騎自行車鍋伸出我的車把廠的道路，skunky喜馬拉雅興都庫什吸煙和吃幾口。 我在農場看到警察搜捕地方警察拉起數百大麻和燃燒，或將他們在卡車，但我沒有看到它的點，因為沒有辦法，他們可能會得到擺脫所有這些 。 它是無望的警察想過他們可以贏得戰鬥，禁止大麻只是無知，任何政府徵收，這是行不通的，只會創造更多的犯罪，身陷囹圄的無辜人民。 與煙草，酒精和藥物殺死數百個，每年都有數以千計的人，大麻是0死亡世界寬在所有的歷史負責 。

最後50公里距加德滿都海拔變得完全瘋狂，它是一個真正的褲子，shitter。 道路是至少在20％海拔是無情的，直到到達山頂，開始騎行到加德滿都山谷。 即使攀登它的 ​​卡車只能走約5-10km/hr。 每個我所交談過的告訴我，不要嘗試循環，並剛剛順利乘坐一輛卡車上，或得到一個總線（只成本一對夫婦美元），但這些人也可能會告訴我，我不能週期荷蘭尼泊爾，所以我很高興地選擇了痛苦，我燒了我所有的剩餘能量（不大）震撼透過雲層頂端，然後分解成煙霧瀰漫加德滿都山谷裡，我的眼睛燃燒空氣紅污染。 加德滿都是不是真的一個地方，你想花更多的幾天，如果。 這是相當污染，噪音和擁擠，許多店主試圖討價還價，你的錢，與昂貴的遠足靴和孤獨星球指南書籍琢磨周圍尋找丟失和傻眼了街道迷宮的遊客。

我想繼續騎自行車到西藏和中國，但過的土地，因為兩國之間的緊張局勢有從尼泊爾到西藏的人大約在同一時間，我在抵達尼泊爾，中國政府已經關閉了邊界。 只有這樣，才能通過法律飛，我別無選擇，我是生氣了。 具有循環中斷，我決定採取休息一段時間，節省 ​​一些更多的現金，然後嘗試以某種方式回到我離開的地方，並不斷滾動。 哦，不旅程還沒有結束！ 經過一些亞洲仍將是北美征服，甚至南美... .. 一點急需的休息和放鬆後，我會被軋很快再次，並希望馬騰以及 。

肖恩

小陽春

/ /第九9月，2011 / /沒有評論 » / /約

我在印度的最後幾週是寒冷+40℃，使得它很難做別的事，但嘗試冷靜和25cent西瓜吃山，所以我不這麼傷心離開。 通過北方邦的單車能源耗盡，因為極熱，但景觀是相當平坦的，所以我仍然能夠超過 100公里每天循環。 由於在40度下午騎自行車附近自殺，我會在凌晨3點outta床每天早晨和滾動上午04時之前對我的自行車，這樣我就可以完成我的〜+100公里天前下午12時。 我期待著抵達尼泊爾，我想像中的空氣更清爽的山 。 我很高興我到印度去，我很高興我發現騎自行車的國家，但如果你問我，如果我的經驗是好還是壞，我會覺得你的問題很難回答。 印度可以真的是一個讓人難以置信的地方，可以帶你幾輩子真正了解和理解 。 正是這樣一個大的和多樣化的國家，這是不可能的概括。 我的經驗還大多是好的，我要感謝上帝，給我旅行的能力，並親眼看到世界真的很喜歡和滿足所有善良的人，我見過的，但更再一次在印度我沒有經驗或證人通常在大多數國家，種族偏見，性和言語騷擾婦女，共同缺乏禮貌，不顧環境，如世界各地發現的一些unpleasantries雖然我想我覺得很難忘記。 但這些只是小的方面，我們的生活中，它是由我們造成的，因此可以改變我們的偉大的世界。

我會想回到印度去？ 我真的不知道。 隨著人口超過1.2億美元，印度是一個國家，是很難應對和調整，龐大的人口和人口的不斷增長 。 據估計，印度人口將超過中國在未來20年或更少，從第二個移動的第一個人口最稠密的世界國家，並沒有尚未有對基礎設施或發電處理的要求，並因此不斷破壞環境，並幫助建立富國和窮國之間的差距較大。 我覺得有旅行，我是不是真正減輕的問題，但只能使事情變得更糟。 很差廢物管理的國家，它要困難得多“環保 “。 有時，我為超過100'km塑料等垃圾，我才發現一個垃圾桶把它在（忘記回收它），後來看到有人進來，空從我的午餐可以到附近的河岸或溝。

如果我認為印度和我想像這是一個方向，整個世界都在走向它的模型看起來並不好我們的未來。 在印度的主要問題，可以為世界各地的影響之一是缺水。 現在數百萬印度人缺乏乾淨的飲用水 ，情況只會越來越差。 在122個國家對飲用水質量的額定名單中，印度排名一個卑微的 120。 據世界銀行估計，在印度，從受污染的水僅腹瀉造成超過1600人死亡，每天，這是相同的，如果8個200人的商用飛機墜落到地面的每一天！ 印度對水的需求正以驚人的速度增長，隨著人口的增長 。 他們不斷增長的經濟和不斷增長的需求，舒展印度的食品供應的水，甚至更薄 。 氣候變化可能減少餵養印度的許多河流快速萎縮的降雨和冰川的水供應。 由於養殖大於供給對水的需求越來越多，每年，印度可能會面臨更多的糧食短缺問題，以及。

但是，印度的水危機主要是人為的一個問題 。 印度的氣候特別乾燥，他們還有很長的的季風季節，有很多河流和地下水 。 極不人道的管理，職責不清的法律，政府腐敗，私有化，工業和人力的浪費，造成大部分的問題， 並提出什麼樣的水是幾乎無用由於數量巨大的污染。 因為人們造成這場危機的大部分，通過改變自己的行為，他們認為有關水資源的方式，他們的權力，以防止缺水，這意味著還有希望 。 他們必須開始作出了積極的變化，開始節約用水 ，站在反對私有化，抵制瓶裝水，開始收穫更多的雨水，善待人類，農業和工業廢物，停止修建水壩和調節多少水，可以繪製出地面。 這將是一個大步邁向一個更光明的的未來 。

至於印度騎自行車行駛的，我覺得你的生活中去體驗一次，它的好... ...但只有一次。 這是瘋了。 交通有令人難以置信的嘈雜和瘋狂。 每個人都在不斷鳴喇叭角和一個騎自行車的耳膜可以很容易地爆炸成一場血腥的混亂。 大卡車和公共汽車定期在你的眼睛和你肺部下來粉撲炎熱，冒黑煙，每天你正視死亡，一輛大卡車來雷鳴般的對你和迎面而來的車輛，同時通過盲區彎道上的其他車輛和卡車。 這是正常的。 真的沒有其他許多交通規則“所有空的空間，必須填寫”，“永遠是高音您的喇叭”和“最大的汽車勝”，所以總是騎自行車的鬆散的戰鬥。 雖然你自己的死亡率不斷實現可以是一件好事，騎自行車在印度，可以使你不知道，如果騎自行車真的是健康的，但後來你還記得，如果每個人是騎自行車，你不會有噪音 ，交通，和炎熱的黑煙在你的臉上。

但也有一些日子，牛和猴子是唯一的交通躲閃安靜的道路上，通過閃耀的鄉村或沿層出不窮，冷清的白色沙灘，在陰暗的手心，溫暖的風，上回聞鮮花送到甜和果樹，通過滾動好奇，沿著你的孩子微笑，並揮舞歡迎村莊 。 時間停止的時候，你趕上一種陌生的眼睛和你分享的理解。 地圖和指引，在命運的手中的，不知道確切位置的道路將帶你和你會滿足每天。 這些時刻是當你還記得所有關於為什麼你做什麼你做什麼的生活。 冒險和自由罷了，你的靈魂，你坐下，喝椰子清爽的果汁，聽，看你身邊的陌生的世界 。

肖恩

南單車

/ / 2011年6月7日，/ / 無評論» / / 約

決定哪個方向，通過印度的週期，這正在制定對坎牙庫馬里我出於某種原因，我覺得我應該去那裡檢查出來後，卡納塔克邦，果阿和Kerela1200公里左右的西南海岸騎自行車通過（我最喜歡的部分印度），吉，BEA又名藍 Woonicorn，Dervla我到達在泰米爾納德邦和坎牙庫馬里。 不是很多人最終有旅行，因為它是到目前為止南部一點點 ... ...實際上，它是印度最南點，次大陸年底。

坎牙庫馬里在泰米爾納德邦的小鎮。 我是有繪製的原因之一是海洋。 這是3水體的會議 ... ...阿拉伯海，孟加拉海，和印度洋，我覺得有必要在3海洋水一次。 不幸的是一些神奇的地方是失去了我，因為在全國大多數地方一樣，有沒有垃圾桶被發現，所以有很多周圍的鎮和海邊的垃圾，大多是塑料廢物罐，和當然我什至看到投擲塑料瓶入海的人。 此外，印度遊客成群結隊，這是很難找到一些和平和寧靜的現貨，雖然最終我們找到了一個好去處，到寒意。 遊客大多來自 Kerela，前來看到美麗的日出和日落（4月你可以看日落和月亮上升的同時），請訪問庫瑪麗安曼廟處女女神帕爾瓦蒂和濕婆的妻子。 也吸引了人們的Vivkananda搖滾紀念館建於 1970年，是泰米爾聖詩人 Thiruvalluvar的雕像，Thirukkural 133章組成，一首詩的作者是誰！ 在紀念他的雕像建成133英尺高，是亞洲最大的紀念館之一。

這個鎮是一個不錯的的地方掛出一兩天相比，西南海岸最潮濕的空氣，空氣非常清爽。 在坎牙庫馬里風總是吹強和保持海洋涼爽。 這改變了，為首的道路，盡快通過的泰米爾納德邦的中心北部。 第2030公里我們通過巨大的風力發電場，我看到在任何其他國家更大然後騎自行車，所以該機是愉快的，因為仍然有一個清爽的風，在西部高止山脈的頂部，從，但不久後，涼爽的風都不見了，通過乾燥，塵土飛揚，熱景觀，那裡的溫度達到 40我們是騎自行車離開，很快就在上午10時，從你的皮膚乾燥汗水盡快後，因為它散發出來的毛孔。 有一天，我們在43度以上100公里循環很幸運沒有患中暑和疲憊。

如果您計劃到印度打你的自行車，我建議您訪問南。 用你的手吃掉香蕉葉食品是廉價的和驚人的的，長期的人跡罕至的海灘或擁擠的旅遊觀光海灘比比皆是，而在南方的人似乎有點速度更慢，在我看來，他們更加奠定了回，友好，熱情好客，在印度其他地區，然後。

現在，在北方邦北部，尼泊爾織機的開銷和旅途繼續進一步下跌的道路上。

肖恩

在印度的自行車修理

/ / 2011年4月19日，/ / 沒有評論» / / 約

印度是自行車，幾乎無處不在，你去，你可能會發現人們騎自行車。 但是，這些自行車都是單速，價格便宜，通常在中國的舊自行車。 因此，如果你有一個帶齒輪箱的自行車，它可以很難得到任何你正在尋找的備件，除在主要城市的地方，你也許可以找到一個很好的自行車店。 這是最好的準備，並帶來所有你與你自己的部分。

我有很多與我的備件，但仍有意想不到的事情總是會發生，部分可以得到損壞或破裂。 那麼你必須使用你的智慧來解決問題。 這發生在我身上，我在印度的第一天騎自行車 ... ...我的後輪快拆螺栓控股折斷在年底和螺母到位了。 不冷靜！

我是不是感覺好這一天，我沒有多睡一會，我與感病，所以我真的不需要任何更多的問題，我肯定不喜歡圍繞城市漫遊，尋找自行車商店，但我別無選擇。 我要帶我去一家自行車店，接著又一輛出租車，但沒有人有看到前快速釋放樞紐，並告訴我，我不會找到任何在印度。 大壩！ 我拿起一個解決辦法，我累了疼痛的大腦 ...。 我去找焊工，並問他是否能以某種方式焊接的金屬螺紋破獲螺栓年底... ...，他說，也許如果我發現他的材料... ...好，配不上我的答案。 然後我去城市周圍的幾個不同的臟舊的硬件店，並最終發現了一個小螺栓，看起來似乎是正確的大小和正確的線程，我把它切斷它的頂部焊工花花公子和焊接它快速釋放螺栓年底，我50盧比。 我又回到了我的自行車，試圖通過樞紐，以適應螺栓，但它是有點太粗，需要磨下來。 有幸有組約 15印度的傢伙站在周圍觀看（大驚喜），其中一些人不夠冷靜，幫助我。 我跳下回一個傢伙電機自行車輪和螺栓一方面，我們就用粉碎機，他的一個朋友在街上飛行，他固定螺栓免費。 好吧... ...下一個問題的時間 ... ...我忘了找一個螺母，以取代斷絕結束，我也沒什麼用螺栓固定在，這一次是下午和熱得像地獄，我hadn “T吃了一整天，我覺得像狗屎，所以我並不期待通過城市回去只是為了找到一個螺母。 歡樂時光！ 但站在周圍看我解決了自行車的地方真的很酷，它沒有考慮在其中一個長的一堆帥哥了一些舊的螺母和墊圈，幸運的是，適合精細，我系緊輪和我們滾動印度在熾烈的太陽。

所以如果在印度自行車休息和你沒有備件修復與所有的焊工和周圍巧妙的力學，東西，你可能會幸運地找到使一些自製的自定義部分，讓您的幫助再見，直到你找到一個很好的自行車店。

肖恩

伊朗

/ / 2011年3月5日，/ /無評論 » / /約

在我抵達伊朗之前，我對伊朗會像許多成見。 由於很多人都是通過西方媒體的影響，我不想改變我的判斷是由謊言，宣傳和仇恨傳播最新機構。 要喜歡旅行，並獲得它的的最有效，最好是保持開放的心態，把你不知道的人的信任。
在伊朗的第一天之後，我已經知道我喜歡的國家。 過境後第一個小時內，我們已經遇到伊朗驚人的善良和好客。 即使在十字路口，我們來到第一鎮，馬庫，有駕駛人告訴我們哪個方向走，在我們和鳴喇叭的汽車喇叭揮舞著。 幾分鐘後，一個家庭把他們的車過來問，如果我們需要任何幫助，建議我們的酒店，並告訴我們什麼樣的價格期望。 進鎮騎自行車對我，我能感覺到眾人的目光，醒目通過了他們的擋風玻璃一絲人民凝視為他們開車過去，看到他們我從人行道gawking，不是在一個不友好的態度，但好奇和歡迎的方式一般。 在檢查了幾個地方提供病床之後，我們決定，一個便宜的旅館還挺地方崩潰的夜晚，病床舉起不平衡，一些舊的生鏽，影響油罐，但它適合我的預算。 你可以找到幾乎在每一個城市的酒店。
那天晚上，我們走了一下周圍的鎮。 正如我們走過去的人，他們打招呼，“歡迎到我的祖國”。 很多人會問我們，我們來自哪裡，我們如何像伊朗，這些問題將遵循我們幾個或更多次，每天在整個行駛在伊朗個月。
3個年輕的帥哥，一邊走一邊加入了我們，練習他們的英語和我們聊天。 正如我們過去走進一家商店，他們問我們想要的。 我們告訴他們，我們都很好，並一再拒絕，但他們仍然給我們買一袋芯片，然後說再見。 繼續我們的步行車在我們身邊拉了過來，一個年輕婦女駕駛和一個小伙子叫我們過來的乘客座位，給了我們一些爆米花，然後開車走了。 有點了道路視頻遊戲和電腦店工作的一些球員邀請我們在一個茶葉店。 我們掛出了與他們和他們的朋友一兩個小時，但我想我們本來可以更好地溝通，因為我們不能講對方語言的字，並轉而使用谷歌翻譯，但它是一個很好的時間沒有少。
這好客，我遇到了在伊朗，我學到的是發現在全國各地，並已在波斯文化深深紮根在我的第一天。

典型的一天對於我們來說，騎自行車在伊朗通常會由下的橋樑或日出後地面上的天空下醒來。 我想有一點點的早餐，通常是一些水果和一些麵包，然後開始騎自行車得到盡可能在天黑之前盡可能多的時間。 這是現在天快黑了，大約下午5時。
在我們可以找到一個小商店，我們將裝載在午餐和晚餐，通常是罐裝的豆類，麵包，奶酪，水果，蔬菜，和小吃。 任何地方，我們可以找到一個水龍頭，我們將填補我國瓶。 整天車會按喇叭，我們和大，無污染，柴油車會按喇叭震耳欲聾的號角，我們身邊的，因為他們在我們的臉上噴著黑煙通過。 很多時候一天車拉過來擺在我們面前，我們交談，通常要和我們一起走的圖片，並為我們提供任何幫助。 當我們騎自行車沿里海沿岸柑橘類水果中的豐度增長，人們將停止給我們的橙子等水果種植有袋。

通常情況下，我們將不知道我們到達黑暗，只有粗略的猜測，不知道在那裡我們睡。 我們只想循環，直到日落，然後找到一個點，我們就不會看到農村和夜間崩潰。 留在大城市太多，因為你可以使用CS接觸，以滿足要好的朋友，結識了很多人，但往往我們就不需要，因為我們將邀請到陌生人的家園在晚上，當他們看到我們很容易在街上。 當我想在大城市的街道上走​​動我走再見幾乎每個人都至少會打聲招呼，如果我沒有停止的飲料或食品或其他任何地方，9次outta 10有人會坐下與我談了一會兒。 如果你的幸運，你可以找到自己在一些地下黨派和音樂會。

伊朗有一個古老的文化，是幾千歲，並擁有世界上最古老的連續大文明之一，可以追溯到公元前4000年的歷史文化名城。 伊朗也有一個非常廣泛的語言和許多不同的民族群體（65％）從波斯人阿塞拜疆（16％）範圍內，的，庫爾德人（10％）Lurs（6％），阿拉伯人（2％），俾路支省（2 ％），土庫曼（1％），突厥部落群體（1％），和非波斯，非突厥組（如亞美尼亞人，亞述人，和格魯吉亞）1％，因為這個多元文化，儘管伊朗是一個伊斯蘭共和國不世俗，你仍然會發現在伊朗的拜火教徒，以印度教徒穆斯林世界最大的猶太社區的基督徒不同的宗教團體。 在我們進入伊朗是土耳其最常見的語言，所以很容易為我們，因為我們只是通過土耳其在過去的2 months.Then騎自行車到定居，慢慢地，我們更多的波斯語語地區的循環。

伊朗的地理位置是非常多樣化的... ...從崎嶇，山區周圍的內飾，鹽的單位和中央高原沙漠，在南方潮濕的熱帶波斯灣沿岸，在鬱鬱蔥蔥的綠色里海沿岸低地輪輞北。
一些在伊朗的最高山峰超過4000米高，其中一些我們沿而過的危險和令人驚嘆的高速公路從 Chalus Teharn厄爾布爾士山脈傳遞循環。 正是在這裡，馬騰了攻擊一個花花公子俱樂部，並給了他新的綽號 ... ...。Spittin斯塔姆... ...但我讓他告訴你整個故事。
在厄爾布爾士山脈騎自行車可能是到目前為止，這個自行車之旅的最困難和最危險的地區之一。 每個方向只有一個車道的道路是非常小的，尖銳的髮夾打開快速車將超越較慢的盲彎，離開他們的命運在上帝手中。 道路的一邊是山勢陡峭的岩壁，另一邊則是通常至少500米下降的懸崖的邊緣。 我們花了約 2 1 / 2天騎自行車到達頂部的傳球，其中低於結冰和積雪的溫度躺在地上。 一整天，我們只能騎自行車了傾斜不斷無情的，從來沒有一次下坡或一個平坦的道路上騎自行車。 這是一些極其沉重的單車，我覺得馬騰的連鎖折斷期間，乘坐至少兩次。 但它是美麗的。
。
不是那麼糟糕，我期待它是騎自行車到德黑蘭。 約 20萬人填充的城市，所以我很期待到目前為止遇到此行的最糟糕的交通，更糟糕的伊斯坦布爾 ... ...但它是相當平直向前，因為我們是騎自行車進入，它讓我們所有卡住車飛在交通擁堵。 可怕的是看到從城外的污染。 對德黑蘭，你可以看到一個深褐色的雲在城市上空徘徊。 這是一個厚厚的煙霧嗆層的所有汽車，卡車，公共汽車，飛機和工廠。 當我們到達時，德黑蘭空氣質量低警告，關閉學校和患病，老人的警告，和兒童遠離市中心離市中心被關閉，因為空氣不呼吸安全。
我聽人說，氣候變化是更多的政治，然後事實，繼續我們的生活方式，所有的化石燃料，我們可以挖掘出地面，二氧化碳氣體燃燒，沒有傷害。 但二氧化碳是不是最大的問題的，更大的問題是地面臭氧，二氧化硫，二氧化氮，一氧化碳和其它微粒。 這些氣體是有毒的人類，植物和動物，以及我們是否相信氣候變化是真實的，這是一個事實，所有這些化石燃料的燃燒機，而不是通過使用可持續的能源，我們的確是在摧毀這個星球。
。
在我們這個時代在德黑蘭度過我們南下的庫姆，伊斯法罕，亞茲德，和阿巴斯的城市，更不用提之間所有的小城鎮。 這些城市擁有豐富的歷史和美麗的古老宮殿和清真寺訪問。
庫姆是伊朗最宗教的城市之一，我們抵達神聖的阿舒拉節期間。 修羅下降時，根據伊斯蘭傳統，先知穆罕默德的孫子伊瑪目侯賽因，以身殉國 680A.D哈里發耶齊德軍隊攻擊侯賽因在卡爾巴拉附近的沙漠和追隨者在戰鬥中的回歷正月the10th一天（現在的伊拉克城市）。 侯賽因被打死在歷時 10天的戰鬥後，他拒絕宣誓效忠耶齊德。 侯賽因被砍頭，他的軍隊摧毀，和他的頭部被送往大馬士革耶齊德王朝所在地屬於。
阿舒拉節是一天的哀悼和記住的勇敢，俠義，善良，誠實，和伊瑪目侯賽因無私。 什葉派表示哀悼，自虐哭鬧，並聽取有關的侯賽因和他的家人是如何殉國的悲劇的詩和說教。 這是連接他們與侯賽因的痛苦和殉難，和他的犧牲，保持伊斯蘭教活著。 在這一天集會反對不公正，不平等和壓迫。 現在每年都在阿舒拉節以百萬計的人聚集在卡爾巴拉，為紀念伊瑪目侯賽因在他的靖國神社。
。
在庫姆，像其他許多世界各地的城市在阿舒拉節的時間，大街小巷都充滿天與成群的人身穿黑色和哀悼侯賽因，聚集在一起祈禱，餐（niazz）捐贈來養活所有的人，和遊行最後到深夜。 對於我來說，這是完全不同於我以前見過。 因此，許多人聚集在一起，但它不像一般的心情慶祝節日，而是充滿了強烈的悲傷和哭泣催眠敲鑼打鼓在街上的“雅侯賽因”的聖歌調悲傷的事件。 一天晚上，我們可愛的主機給我們帶來的公眾遊行是在英國發生一起在大廳的人，最後，我能理解人們都在談論。 在那裡，我們參加了禮儀胸部毆打並高呼的一部分，一個毛拉和其他人給侯賽因的個性，信仰和歷史的說教，並重述卡爾巴拉之戰，所以我們可以重溫他和他的家人感到痛苦和悲傷。 在此之後，我們都坐在地板上吃晚飯，並一起討論。
我永遠不會忘記我的時間花費在庫姆（約一周），或善良表明的人，我們會見了給我們。
。
我們在庫姆的時間後，我們繼續通過亞茲德沙漠南，然後帶著一個短期伊斯法罕搭車旅行，因為我們的簽證並沒有讓我們有足夠的時間來循環。 我有一個偉大的時間在亞茲德和伊斯法罕，這些城市都非常古老，有很多地方看看，要做的事情，和人民，以滿足那裡。 我們南下一路到波斯灣阿巴斯城市，那裡的溫度是溫暖的，一般25歲以上degrees.There我們從德黑蘭，Mahyar，好友來與我們見面，我們和其他一些朋友去再次繼續上所謂的霍爾木茲海峽的島嶼附近一點的地方，我們觀看火烈鳥在沙灘上吃草的露營之旅，我們游泳，放鬆，並睡在星空下的海灘上。 一天，我們得到了從島上回來的最後一天留在我們的簽證，我們不得不說一個悲哀的告別，我們的朋友，這表明我更多的善良和熱情好客，那麼任何其他地方我去過的國家。 我覺得有點懷舊，當我離開迪拜渡輪，但伊朗留下了這樣的對我的印象，我不懷疑我會再次回到那裡，希望越快。
。
當然，我很高興我沒有理會的話，關注的人告訴我，那將是危險在伊朗旅行，我應該選擇另一個地方通過。 當然這些警告都來自人從未訪問了伊朗，大多是從西方媒體，這是充滿仇恨和傳播似乎要努力建立一個又一個不公正的情況下，美國政府的宣傳他們的信息戰爭，目標再次被法律考慮國家的石油手中的伊朗人和一個少數跨國能源合作的手中，和政權更替的所有權，以回收作為一個有利於美國的軍事的國家伊朗和合作的興趣，包括非反對以色列政府。 就像美國之前的許多他們的戰爭，你聽到有關伊朗從西方言論是主要的基礎上獲得所需的支持爭取無端戰爭的目的在於。 但是，不要採取這種錯誤的方式... ...這個冷戰雙方都散佈謊言和仇恨。 伊朗的確有一個可怕的政府是人民的危險，但需要作出的改變必須來自伊朗境內的伊朗人民，要在支持他們，而不是美國和跨國公司。
伊朗肯定有一個很大的問題，主要是污染，貧困，和政府，我希望很快就會看到它的日子結束，但似乎並沒有被這些東西影響伊朗人民的精神和希望。
。
我已經離開了伊朗人民，他們善良，熱情好客，和文化留下了深刻的印象。 我希望他們有一個光明的未來，我數著日子，直​​到我再次返回與所有偉大的朋友，我有掛。
在那之前... ... Khodahafez伊朗，印度您好。

肖恩

馬騰在印度

/ / 3月4日，2011 / / 1條評論» / / 約

印度

兩週後，我終於逃離迪拜。 這個城市真正得到了一下我的神經。 我發現紓解掛與我的老朋友，從塔吉克斯坦和優秀 Paki低薪工人的地方去他們的午餐食品。 我認為是最好的迪拜已為我提供。

不幸的是，印度給了我一個只有3個月的簽證。 我是在6個月，所以我可以把我的時間看到騎自行車的國香提香提。 由於此，我不得不有點改變我的計劃，一定要擠在一個較小的時間內不。 我已經考慮了不同的路線和方案，但最終落戶下降了一下，然後直線上升到尼泊爾北。 這意味著我已經跳過我最初計劃訪問的地方很多，但不必急於的是如何去在印度這是不兼容的東西 ..

肖恩，我無奈只好分手了。 由於阿聯酋和加拿大政府造成官僚的爛攤子，他被迫回到加拿大再次進行梳理的東西。 如果一切順利，他將獲得印度在三月的運行。 我飛往印度已經一個月半前。 不幸的是，我一直沒能找到一艘船，可以把我從迪拜到印度。 顯然，它已經與印度海關不接受旅客在非商業​​船舶（如例如貨輪或一個古老的獨桅帆船）無論如何的事做，我在這裡和快樂！

起初，我打算從我低著頭南飛孟買。 當我發現，果阿的航班只會更昂貴的一小部分，我開始重新思考我的行程有點。 飛往果阿，就是一個很輕鬆的開始;沒有交通混亂和我周圍的數百萬印度人，讓我去我的第一天買賣。 所以我決定飛往果阿和，確實是一個相當出色的決定。 果阿機場非常小，靠近海灘。 抵達後，我所以我很快就組裝我的自行車，一個小時後，我發現自己巡航與一個非常大的的微笑海岸線。 大眾旅遊是在海灘躺椅和關節，嘔吐出可怕的厭惡音樂整天充斥的北。 南方有位旅遊業，但迎合不同的人群。 主要是老人，只是希望在一個寧靜的地方坐下，享受大海的聲音。 仍然有大量的空被發現在果阿的海灘，所以我不得不出一個神奇的第一天晚上睡在無噪音污染的海灘。 想我也有點年紀 ..

在果阿騎自行車是巨大的。 道路是優秀的，有大量的餐館沿的出路在哪裡可以買到 yummie餐只有半歐元一個。 我已經學習一遍又一遍地是唯一保持到左邊！ 特別是休息後我會自動啟動巡航和右車道上車，當我看到標題我的方式.. “白痴！！ 你所駕駛的錯車道上..!!!".. 哦，等一下.. “對不起 !!!!"..” 因此，需要一些時間，我可能會犯同樣的錯誤幾次未來幾週內。

果阿是很小的，所以我花了兩天越境進入卡納塔克邦。 我在印度的第二個夜晚，還是在果阿，我決定以彌補一點所有這些近戒酒個月，投資在許多好醇'冷啤酒盧比。 因此，早上起床後，過了好一會兒起床，我什至不知道我是否可以使發動機運行一個騎自行車的日子。 我幾乎決定我疲倦的身體躺在我的甜蜜吊床，當我覺得一個真正的壞敦促宿醉中掙扎的事實，我是來打，儘管這條道路。 所以幾個星期的嚮往，我的自行車給了我力量和意志，使英里，英里。 所以在中午時分，一天最熱的時候方便，我把我親愛的和心愛的布魯克斯鞍和腳踢。

我計算的一天，我的目的地Gokarna，將一些70公里。 這竟然是100公里但實際上下來130公里，因為我錯過了一個路標，所以我做了一個彎路位。 我最初的計劃是在Gokarna停留一兩天，然後繼續南下對特里凡得瑯，北至欽奈和最後一列火車，直到某處接近尼泊爾邊境。 這並不意味著要這樣。 我真正開始發展在Gokarna大喜歡，尤其是我住的（OM海灘）附近的海灘。 約三個星期，我一直住在沙灘上的小屋，那沉迷於我的純懶惰無所事事的生活，游泳，閱讀許多書籍和捷成為我的家人與同伴長長期居民圍著篝火聊天了一會兒。 最後，我終於拖動自己的天堂和移動上的又一小天堂稱為 Hampi。 Hampi到處是廢墟前Vijayanagar王國和最古怪的屁股岩層，真正的打擊你的頭腦，。 儘管周圍有很多的背包客，它仍然是一個真正感受到它的寧靜和悠閒的地方，而的。 然而時間已經不多了，所以我真的需要再次自行車（約 5週，以支付2000公里尼泊爾邊界），如果我想繼續做事的香提香提方式。 當時的想法是使的最後一站的旅程獨奏巡迴賽（很好，我沒有真正有一個當然的選擇 ..），但事情已經橫空出世不同。 我目前正在等待在Hampi兩個德國小孩前來循環所有來自德國的方式和他們的方式來中國，他們計劃採取跨蒙古快車回到歐洲。 我在Gokarna會見了他們前一段時間，我們相處得很好，我建議他們循環一起到尼泊爾。 我不介意在所有由我自己去旅行，但我當然明白有一些很好的公司分享此行的高點和低點。

“幸福時共享”克里斯麥坎德利斯只有真正把它當他覺得他的逝世（野外）

將定期更新！

Khoda哈菲茲伊朗

/ / 2011年1月15日，/ / 沒有評論» / / 約

“購物才剛剛開始”aldus DE口號的Van de SHOPPINGMALL運德胡克。 IK ZIT alweer EEN HET超decadente迪拜EN娜彧maanden伊朗本週甚至弗林克omschakelen naar DE realiteit麵包車 deze kunstmatige zeepbel HET糞堆 Oosten HET。 IK denk terug AAN人onze avonturen伊朗vele lieve mensen死我們 daar hebben ontmoet ...

伊朗

Eindelijk naderen我們伊朗！ 我們 hebben HIER ZO郎naar uitgekeken。 Zijn DE mensen ER echt ZO gastvrij zoals我們麵包車 iedereen法蓮？ autoriteiten echt ZO gemeen EN harteloos？ Kunnen我們 echt niet naar EEN Perzische schone glimlachen zonder aangehouden TE沃登？ HET埃滕運 straat echt waardeloos？ 我們 zijn ZO nieuwsgierig EN kunnen哈斯特niet wachten OM HET allemaal zelf TE ervaren。

Zo'n30公里麵包車去grens會見了伊朗LIGT HET stadje Dugubeyazit。 JE voelt DAT JE dicht bij DE grens ZIT; veel亨德爾 OP straat，geldwisselaars EN fla​​rden波斯語。 門 HET huidig​​e禁運是伊朗niet aangesloten OP HET國際歌 banknetwerk EN zodoende根ER geen閹割 opgenomen沃登。 針 noch的信用卡。 我們 zijn DUS genoodzaakt OM麵包車 tevoren EEN flinke提單 TE slaan duiten。 Eerst EEN伯格Turkse里拉的opnemen EN死vervolgens omwisselen naar歐元。 HET是lastig TE斯加登hoeveel JE voor彧maanden nodig hebt。 我們 hebben gehoord DAT HET ER vrij goedkoop瑪珥hebben geen weet麵包車 exacte prijzen EN kunnen moeilijk EEN混凝土berekening魔劍。 Uiteindelijk kiezen我們 ervoor OM HET瑪珥ZO RUIM mogelijk TE斯加登。 HET是TE houden丹zonder科曼TE zitten immers beter OM閹割過。 IK voel我WEL ietwat ongemakkelijk會見 zoveel閹割 OP ZAK EN箍DAT伊朗echt ZO veilig ALS IK麵包車 menig reiziger HEB模根vernemen。

氣象 EEN zalig zonnetje rijden我們 langzaam Dugubeyazit UIT OP WEG naar DE grens。 我們 passeren亞拉臘山EN voelen組件 betoverd門哈爾 schoonheid。 ER是geen vuiltje AAN lucht EN我們 hebben EEN完美zicht OP deze bijzondere伯格死EEN zeer belangrijke ROL在DE speelt（plaatselijke）geschiedenis。 莫寧 wordt DE亞拉臘 aanbeden門德Armeniërs死亡的冰山wrang genoeg vanuit埃里溫 DE韋爾特 zien liggen，wetende DAT HET zich OP huidig​​土耳其人grondgebied bevindt。 Natuurlijk酩daar OP頂部 bovendien OOK NOG ergens EEN ouwe schuit onder DE sneeuw bedolven liggen，achtergelaten門烯諾亞死會見 z'n beestenboel門 Jaweh werd gematst EN ternauwernood AAN DE zondvloed桿 ontsnappen。 enige beesten死wij daar zijn tegengekomen zijn DE kongals; vervaarlijk ogende herdershonden麵包車 Koerdische KOMAF死ONS langs DE WEG gemeen geblaf toejuichen會見。 索姆沃登我們甚至achterna gezeten瑪珥澤 lijken TE呂 TE zijn OM echt腳趾 TE發生。 Gewoon lekker fietsertjes plagen，乙腦酩toch笏ALS EEN schurftige herdershond。

Eindelijk科曼丹bij DE grens AAN！ Overal Turkse vlaggen EN leuzen zoals“鋤 blij HIJ死根zeggen DAT HIJ EEN土耳其人”。 德Turkse staat木栓relatief鐘 EN vooral HET Oosten waar aardig笏minderheden wonen wordt ER tijd noch moeite bespaard OM DE Turkse identiteit goed艾琳TE peperen bij DE當地人。 HET是丹OOK EEN regio waar TOT OP DE達格哈馬舍爾麵包車 vandaag郎slepende conflicten zich voortzetten EN niet spoedig TOT EEN einde lijken TE科曼。 莫寧是ER tijdens組件 kortstondig verblijf Dugubeyazit的nachts artillerievuur TE法蓮 afkomstig麵包車 DE亞拉臘。 庫爾德工人黨 rebellen VS HET Turkse載入 ZO bleek DE volgende ochtend。

HET passeren VAN DE Turkse douane EEN kwestie麵包車 EEN帕minuutjes。 Bij HET naderen的Van de Iraanse zijde werd組件 spoedig duidelijk笏組件 TE wachten stond .. LUID geschreeuw，超過 EN weer，vrouwen死bezig zijn哈倫 weer TE bedekken EN natuurlijk格羅特 portretten的Van de哈梅內伊的Khomenei哈梅內伊死scherp toekijken ER echt geen哈爾米爾 TE zien是在lucht十幾。 混沌ALOM EN wij沃登在EEN kolkende馬薩 naar voren gedreven waar我們 uiteindelijk bij EEN格魯特 HEK TOT EEN停止科曼。 我們鋤 kijken腳趾 militairen genieten麵包車匈奴autoriteit EN mondjesmaat mensen門 HET HEK toelaten。 氣象 onze fietsen旅客我們 niet門的小doorgang EN moeten我們 wachten TOT HET格羅特 HEK geopend wordt。 Eenmaal AAN DE的其它zijde沃登我們 gesommeerd門 EEN容格soldaat OM onmiddellijk MEE TE科曼。 我們 verwachten EEN克萊 kamertje waar我們會見了EEN卡拉什尼科夫tegen HET hoofd查看staatsvijandelijke與資源 moeten opbiechten。 Waar我們 terecht科曼echter erger丹DAT。 EEN格羅特 HAL waar honderden reizigers geïmproviseerde rijen geërgerd staan​​ TE wachten OP IETS笏NOG郎niet lijkt TE夾岸科曼。 德soldaat begint TE brullen EN ER ontstaat EEN GAT - 馬薩。 Wij沃登會見 fiets EN人naar voren geduwd EN staan​​地塊 helemaal vooraan。 會見德soldaat gaat ER onze paspoorten vandoor EN komt EEN帕minuten後 terug會見德mededeling DAT我們 daar moeten blijven staan​​。 娜enige tijd beginnen DE rijen TE bewegen EN zich TE hervormen。 我們 hebben geen衣蝶笏我們 moeten doen EN mensen OM組件軒 kijken附加OOK會見 vragende blikken AAN。 沃登我們 geholpen Uiteindelijk門 EEN jongeman死onze paspoorten overneemt EN uiteindelijk DE dienstdoende douaniers ZO郎以上kunnen lastig valt DAT澤 geërgerd EEN stempel zetten EN wij uiteindelijk DE grens。 Gegroet伊朗！

HET EEN bijzonder gevoel OM丹eindelijk HET土地binnen TE rollen waar我們 HET zoveel超過 hebben gehad，滿足 elkaar EN的其它reizigers onderweg。 Opeens LIGT ER EEN nieuw土地voor JE會見 nieuwe avonturen nieuwe verhalen死於乙腦夾岸 zitten EN onderdeel夾岸 uitmaken麵包車魏某JE彎曲。 我們 kunnen組件 enthousiasme niet bedwingen EN會見 EEN luide kreet rollen我們的伯格AF HET grensstadje onze eerste Iraanse maaltijd TE nuttigen OM（後來超過 DE Iraanse keuken電研鋤我們的米爾）。 氣象 EEN volle MAAG fietsen我們 Perzische地平線 tegenmoet ..

Onze eerste NACHT brengen我們在馬庫的門，zo'n50公里VAN DE grens gelegen。 EEN fraai stadje，niet TE克萊 EN niet TE格魯特，ideaal OM geleidelijk AAN會見伊朗kennis TE魔劍。 德plaatselijke bevolking bestaat grotendeels UIT里人的EN spreekt丹OOK overwegend Azerisch，zeer nauw verwant AAN HET土耳其人。 Ietsje米爾 naar HET noorden bevindt zich HET土地Azerbeidzjan瑪珥wij bevinden ONS provincie Azerbayzan DE - E。 德里人vormen naar mijn weten DE grootste minderheidsgroep在伊朗（JE hebt HIER Koerden，洛瑞，Armeniërs，Turkmenen，Afghanen，俾路支人等）EN zijn behoorlijk vermogend門德geografische ligging AAN彧landsgrenzen EN DE handelsactiviteiten死daaruit voortvloeien。 我們 vinden EEN goedkoop hotelletje; DE zogenaamde“mosafar khane”waar JE voor EEN帕歐元的EEN soort車床上krijgt（HET是eigenlijk米爾 EEN木板會見 EEN DIK LAKEN EN的首選 ongelijke潛在）EN ALS JE格魯派 hebt wordt乙腦的nachts niet opgegeten門去kakkerlakken。

eerste dagen trappen我們 rustig richting大不裡士alwaar我們附加eerste couchsurf adresje hebben。 Onderweg genieten我們 ervan鋤伊朗zich ontvouwt; DE landschappen wisselen卑爾根 AF會見 weidse vergezichten，我們魔劍 HIER EN daar kennis會見了德ongelooflijke Iraanse gastvrijheid（HIER更多較後）EN HET weer lijkt組件娜的首選 maanden NOG戰馬 niet DE steek TE laten！ EEN zonnetje，瑪珥的nachts moeten我們組件 DIK inpakken希望丹zakt DE temperatuur TOT HET vriespunt HET overdag plusminus 15C會見。

Bij HET binnenrijden麵包車大不裡士HEB IK m'n tweede EN derde lekke樂隊 tijdens的行程。 Eventjes eerder哈登我們在EEN草原會見 akelige doornstruikjes EN EEN午餐genoten ER HET EEN EN安德doorgeglipt。 會見 EEN克萊 vertraging rijden我們丹eindelijk STAD binnen EN沃登我們 ALS winnende wielrenners toegejuicht。 Helaas是DE euforie麵包車 korte duur希望我們 kunnen onze couchsurf主機 niet bereiken EN raken geheel verdwaald deze toch WEL behoorlijke STAD。 HET mooie麵包車伊朗DAT乙腦乙腦 nooit zorgen hoeft TE魔劍 wanneer JE verdwaald raakt。 Zodra JE OOK瑪珥EEN ogenblik甚至EEN verwarde blik tevoorschijn tovert komt ER onmiddellijk iemand OP JE AF OM zich超過 JE TE ontfermen。 莫寧 maakten我們 uiteindelijk kennis會見 EEN vriendelijke當地模具OOK OP DE fiets（zeer uitzonderlijk）EN組件 uiteindelijk NA聯繫會見 onze主機 naar onze slaapplek heeft geloodst版在DE buitenwijken。 我們哈登aanvankelijk voor ogen OM slechts彧在大不裡士TE verblijven瑪珥NA kennismaking nachtjes會見 EEN aantal vriendelijke studenten模具組件哈登uitgenodigd OM bij母雞 EEN avondje TE jammen，hebben我們 ER NOG瑪珥Vijf酒店nachtjes AAN vastgeplakt。 Bijzonder interessant OM米爾 TE weten TE科曼超過 DE belevingswereld麵包車 Iraanse studenten EN hoezeer澤 TE lijden hebben onder HET juk的Van de heersers（伊朗natuurlijk politieke zowel ALS geestelijke alhoewel deze攜手夾岸）。

我們在大不裡士dienen EEN beslissing TE魔劍笏betreft verdere voortzetting麵包車去REIS。 夾岸我們的zetten門庫爾德斯坦 naar HET zuiden我們 koers通過 DE kust的Van de Kaspische ZEE uiteindelijk在德黑蘭 TE geraken naar HET oosten OM。 Persoonlijk蔓莖 mijn voorkeur UIT naar庫爾德斯坦瑪珥gelet OP - 巴利weersomstandigheden死contreien zouden我們 verstandiger AAN doen ER OM richting DE Kaspische ZEE TE夾岸。 EEN表面keuze ZO鄒後來 blijken庫爾德斯坦 blijft daar NOG WEL甚至liggen voor EEN後 bezoek。

德overgang naar DE kuststreek overweldigend。 Enige dagen NA組件 vertrek UIT大不裡士fietsen我們 uiteindelijk geleidelijk AAN DE EN zien我們 zowaar HIER EN daar EEN克萊 bosje bomen卑爾根。 Sinds Oost Turkije fietsen我們 vrijwel馬不停蹄門 woestijnachtige gebieden waar vrijwel geen熱潮 TE vinden是。 帕爾 naast snelweg Loopt的EEN kabbelend riviertje EN我們 zien vele當地人 OP EEN kluitje bij elkaar zitten，genietend麵包車 geïmproviseerde燒烤 EN vele theetjes。 我們科曼vele plekjes tegen死ER veel aantrekkelijker uitzien EN VERDER的Van de smerige WEG liggen瑪珥waar geen硤 TE zien。 罕見的jongens死亡Perzen。 本IK HIER DE罕見 jongen？！

我們 stijgen EN stijgen科曼uiteindelijk bij EEN朗格隧道UIT。 HET landschap IETS groener丹eerder瑪珥NOG戰馬 HET EEN tamelijk dorre伯爾。 Eenmaal德隧道AAN的其它康德uitgekomen lijkt HET alsof我們在EEN叢林 zijn uitgekomen中。 HET是ER groener丹groen klammer丹klam EN bijzonder mooie vergezichten會見 Kaspische ZEE AAN verre地平線。 HET doet我sterk電研AAN omgeving麵包車巴統（喬吉）瑪珥OOK beelden麵包車老撾 schieten門 m'n hoofd。 我們 zijn gortdroge landschappen blij eindelijk voor EEN tijdje achter組件 TE laten EN ALS koningen rollen我們 bergje AF門 EEN dikke mistlaag HET groene DAL中... ...

德kust zelf helaas niet ZO fraai ALS DE bergweg ernaar腳趾。 HET鏈 ziet ER vervuild EN verwaarloosd UIT。 ZO HEB IK我laten vertellen，德ZEE，是ER niet veel beter AAN腳趾。 澤酩bijkomen麵包車 EEN aantal decennia AAN giflozingen voornamelijk OP rekest的Van de蘇聯 Unie。 我們 fietsen通過 EEN drukke snelweg門 dikke dieselwalmen EN AAN weerszijden kijken我們 UIT OP gedumpt afval。 Zaten我們 echt slechts EEN帕UUR eerder DAT groene paradijs？ Tijdens onze行程ergeren我們 ONS kapot AAN DE laksheid麵包車 mensen笏betreft HET roekeloos dumpen麵包車 afval。 IK begrijp DAT infrastructuur voor veel landen vuilverwerking verre麵包車 adequaat EN DAT overheid米爾 moeite酩doen OP HET gebied麵包車 verwerking EN voorlichting。 Echter，DE漢堡 MAG OOK笏米爾 initiatief EN“善意”東燃。 Fiets乙腦門 EEN prachtig natuurgebied，komt ER EEN自動 voor JE rijden EN kiepert ZO EEN vuilniszak門 HET raam。 里雅斯特。

德avond nadert EN我們 kijken OM ONS軒，我們 ergens EEN geschikt slaapplekje kunnen ontwaren。 圖解科曼在EEN我們在chaotische mensenmenigte terecht。 HET blijkt EEN speciale達格哈馬舍爾德zijn waarop overledenen沃登herdacht。 我們 passeren EEN begraafplaats EN zien uitgelaten家庭picknicken EN kinderen spelen OP DE grafstenen麵包車匈奴overleden familieleden。 IK VIND HET WEL MOOI OM TE zien鋤頭去mensen OP deze manier聯繫 blijven houden會見了洪森dierbaren。 我們 moeten echter SNEL VE​​RDER希望HET begint echt donker TE沃登EN的nachts fietsen doen我們 toch liever niet。 Eventjes verderop沃登我們 staan​​de gehouden門 EEN男子死於 zich voorstelt ALS的plaatselijke講解員恩格​​斯EN麵包車 zijn studenten heeft vernomen DAT ER彧fietsers zijn回族zullen passeren。 HIJ nodigt組件 UIT voor EEN warme maaltijd，HETE沖洗 EEN zacht床voor DE NACHT。 Tsja, wie zijn wij om zo'n voorstel te weigeren?! Uitgeslapen en met een volle maag fietsen we de volgende ochtend weer verder. We hopen zo'n 160km weg te kunnen beuken. De wind is aan onze kant vandaag dus dat moet wel lukken. Ik vlieg vooruit en vind dat alles lekker gaat; zonnetje, wind mee, swingend muziekje op de achtergrond.. Totdat ik opmerk dat Shaun niet meer achter me fietst. In de verste verte niet. Ik besluit om maar even te stoppen en een pauze te nemen totdat Shaun weer back in the picture is. Het gebeurt wel vaker dat we elkaar even uit het zicht verliezen ivm een kleine reparatie of wanneer we voor de zoveelste keer weer eens staande worden gehouden voor een gesprek of foto. Na een kwartiertje komt er een auto naast me tot stilstand met Shaun op de achterbank. Hij is aangehouden door een vriendelijke snuiter die ons bijna smeekte om toch alsjeblieft minimaal een nachtje bij hem door te brengen. “We can dance, sing, hike in the mountains, eat delicious food and you will experience the real Iran!!!” en liet ons een boek zien met referenties van negentig eerdere reizigers die hij in de afgelopen drie jaar van de weg heeft weten te plukken. Ach, een rustdag kan niet zoveel kwaad na al onze dagen van knoeste arbeid. Onze gastheer Yasser nam ons mee naar z'n gemoedelijk huisje midden tussen de kiwi plantages en pas na drie nachten zaten we weer op de zadels.

De gastvrijheid in Iran is werkelijk ongelooflijk en hartverwarmend. Auto's die naast je rijden om je een tas met mandarijnen te overhandigen (op een bepaald moment moest ik ze bijna weigeren omdat ik al een paar kilo aan fruit achterop had zitten) een volledig gesluierde vrouw die je een hand koekjes en bonbons overhandigt, en de vele uitnodigingen om bij mensen onderweg de nacht door te brengen. “Mister, i know what it's like to be a stranger and it's important to make a stranger feel at home and that he knows he has some good friends when he's away from his loved ones”. Sommige mensen bij wie we verbleven kenden goed Engels en hebben het zo verwoord, en zij die het Engels niet machtig waren vertelden het ons met hun warme glimlach en fonkelende ogen. Af en toe wordt de gastvrijheid een beetje teveel van het goede. Alles willen ze voor je betalen omdat je hun gast bent. We hebben vaak bijna een gevecht moeten leveren om zelf te kunnen betalen. “Please Mister Maarten, you are making me feel ashamed.. here is your money, i pay”.

Het fietsen langs de kust is bijzonder aangenaam. We hebben vrijwel alle dagen wind mee, zacht zonnetje en het vuil langs de weg lijkt ietsje minder te worden (of we raken er gewoon aan gewend). Na enige dagen bereiken we Challus vanwaar we de beruchte bergweg naar Kharaj (30km ten westen van Teheran) willen nemen. Berucht vanwege steile afgronden, zeer druk verkeer op een krappe tweebaansweg en grote kans op hevige sneeuwbuien tijdens de winter. We stijgen geleidelijk aan maar het is weer flink wennen na een week slechts over de vlakke weg langs de kustlijn te hebben gefietst. Op een bepaald moment gaan we dan echt serieus omhoog en moeten we alles uit de kast halen om ons een weg omhoog te beuken. Gelukkig is het een doordeweekse dag en valt het op zich nog wel mee met de drukte van het verkeer. Bij het naderen van de avond neemt de dag plots een ietwat vervelende wending. Reeds tweemaal wordt ik bijna van de weg gereden door idiote grappenmakers. Ze komen keihard op me afrijden en raken me net niet, maar ik raak wel van de weg af en moet goed opletten dat ik niet een ravijn inflikker. Ik raak zo geïrriteerd dat ik in een waas een steen oppak en me voorneem om bij de volgende idioot die me zoiets flikt een steen tegen z'n koekblik te smijten. Gelukkig kom ik onmiddellijk tot inkeer en realiseer me dat dat toch wel een belachelijk slecht plan is. Ik gooi de steen weg en kom tot het inzicht dat ik beter tot tien kan tellen en het voorval snel vergeten. Eventjes later komt er weer een auto op me afrijden en ik verlies het eventjes helemaal. Ik vergeet tot tien te tellen en in plaats daarvan lanceer ik een flinke fluim richting de bestuurder. Helaas voor de bestuurder, en voor mij zo zou later blijken, had hij zijn raampje open.. Ik kom onmiddellijk tot het besef dat ik toch beter tot tien had kunnen tellen. Het is weliswaar geen steen maar toch. Na enige tellen komt dezelfde auto met een noodgang voorbijgereden en parkeert 'm recht voor m'n neus. Er komt een kerel uitgestapt met een gezicht rood van woede en bloeddoorlopen ogen. Ik stap af en stel me in op het incasseren van een paar rake klappen. Meneer loopt echter richting de kofferbak en ik vrees het ergste; misschien is hij van een beruchte familie en knalt hij me met een dubbelloops jachtgeweer overhoop om z'n eer te verdedigen. Ietwat opgelucht ben ik wanneer ik zie dat hij een ferme stok tevoorschijn tovert. Ik probeer in het Farsi m'n excuses aan te bieden; “babakshid babakshid!!!”. Helaas heeft dat weinig zin en ik krijg een paar rake klappen voornamelijk op m'n dijbeen. Na mij kort te hebben afgeranseld loopt hij naar m'n fiets en begint daar flink op los te meppen. Vervolgens komt hij mijn kant weer op maar wordt nu tegengehouden door z'n vriend en een aantal passanten die hun auto's aan de zijkant van de weg hebben gezet en mij proberen te helpen. M'n aggressor probeert me nog een keer te raken maar wordt gelukkig tegengehouden door een aantal stevige kerels. Uiteindelijk gaat hij er in een noodgang in z'n auto vandoor. Ik sta nog flink te shaken van de schok wanneer mensen zich om me heen verzamelen en me gerust proberen te stellen. Ik ben op dat moment alleen maar geïnteresseerd in de toestand van m'n fiets. Gelukkig valt het allemaal wel mee. Een paar schrammen en m'n schakelsysteem heeft een flinke oplawaai gekregen. Eventjes verderop is er een restaurantje en ik wordt verzocht om daar even te zitten om bij te komen en de ambulance af te wachten die onze kant opkomt. Ik vind dat een beetje overbodig maar misschien wel een goed idee om even een theetje te drinken voor de schrik. Inmiddels arriveert er een ambulance en twee ambulancebroeders komen op me af en beginnen spontaan overal te voelen en te knijpen. Ik probeer ze duidelijk te maken dat het allemaal wel meevalt. “I only have some sore spots on my leg” waarop ik vervolgens in m'n nek wordt geknepen en gevraagd wordt of dat pijn doet. “Yes, that hurts, so what?”. De ambulancebroeder lacht, ik moet een papiertje ondertekenen en ze scheuren er weer vandoor. Op weg naar een volgend slachtoffer dat even goed in z'n nek geknepen moet worden om er weer helemaal bovenop te komen.

Shaun is inmiddels ook gearriveerd. Hij lag ietsje voor op mij en een vriendelijke passant heeft 'm van de weg geplukt en terug naar beneden gestuurd. We babbelen met wat mensen en uiteindelijk weten we een slaapplekje te regelen in een pension in aanbouw bij een nabijgelegen restaurant. Nadat we wat hebben gegeten staat opeens de vriend van m'n agressor voor m'n neus. Of ik even mee naar buiten wil komen. Ik ben uiteraard behoorlijk argwanend en vertrouw het niet onmiddellijk. Hij vertelt me dat z'n vriend buiten staat te wachten om z'n excuses aan te bieden. Hij is aangehouden door de politie (iemand heeft z'n kenteken doorgegeven) ze hebben z'n auto geconfisceerd en hij kan rekenen op een fikse straf. Hij verzoekt me om alsjeblieft de klacht in te trekken zodat hij niet in de problemen komt met de justitie. Ik ga hier onmiddellijk mee akkoord. Ik kan dan wel m'n poot stijf houden en zorgen dat hij z'n verdiende straf krijgt, maar ik vind het geen fijn idee dat we straks moeten uitkijken voor een aantal rancuneuze vrienden/familileden. Uiteindelijk ga ik met ze mee naar het politiebureau. Het bureau zit vol met agenten en ten overstaan van de gehele kliek moeten we handjes schudden en een elkaar een hug geven. Ik had verwacht dat de snorrenclub in lachen zou uitbarsten maar ze kijken me aan met bloedserieuze koppen. Ik mag weer een papiertje ondertekenen en voila, vergeven en (nog niet) vergeten. Ach, zo raak je nog eens aan een apart verhaal..

De volgende ochtend zou blijken dat het klimwerk van de dag eerder in het niets valt in vergelijking met wat ons de dag erop te wachten zou staan. De ganse dag gaat het vrijwel loodrecht omhoog en meer dan 7km per uur halen we er niet uit. Tegen het einde van de dag zijn we naarstig op zoek naar een geschikte slaapplek. Goedkope hotelletjes onderweg zijn non-existent en buiten slapen is gelet op de vrieskou niet echt een realistische optie. Het is al donker wanneer we bij een kluitje winkels en een Rode Kruis post aankomen (in het Midden Oosten de Red Crescent). We besluiten om de gok te wagen en bij het Rode Kruis aan te kloppen om te kijken of zij misschien een plekje voor ons hebben. We worden warm onthaald en van thee en koekjes voorzien. Eventjes later worden we meegenomen naar een nabijgelegen appartement en krijgen een riante slaapplek toegewezen gekregen. Onze kleren worden gewassen en eventjes later wordt warm eten geserveerd. We slapen als koningen. Reizen in Iran is so easy..

Ontbijt op bed en schone kleren; we zijn klaar voor 15km beukwerk en vervolgens 100km naar beneden rollen tot Teheran. De uitzichten onderweg zijn spectaculair maar we kunnen met al het drukke verkeer weinig wegdromen. Eenmaal Teheran naderende zien we letterlijk en figuurlijk het onheil hangen. Een dikke bruine smoglaag die de bergen opslokt en als een sluier de foeilelijke bruid Teheran bedekt. We zitten vanwege het aanvragen van onze visumverlenginen minimaal een week vast in deze onmenselijke stad. Gelukkig hebben we een puik plekkie gevonden waar we ons gehele verblijf terecht kunnen. Aangenaam gezelschap maakt veel goed wanneer je een week met de bruin gesluierde bruid moet overleven.

Ons verblijf in Teheran bestaat vooral uit veel slapen, films kijken en theetjes drinken met de locals. Rustig wachten totdat we onze verlengingen binnen hebben. Achteraf gezien hadden we dit beter in Isfahan kunnen doen waar het naar horen zeggen veel sneller gaat en een aangenamere stad is om te vertoeven.

娜onze visumverlengingen binnen TE hebben zetten我們 tocht voort richting庫姆。 Deze STAD staat bekend ALS DE meest heilige麵包車伊朗EN HET wemelt ER丹OOK的Van de毛拉的EN的其它baardliefhebbers。 Voordat我們 DE heiligheid模根onderdompelen moeten我們 WEL eerst EEN martelaarsdood sterven OP DE zesbaans snelweg rondom德黑蘭的組件。 Vooral HET invoegen rampzalig。 JE kunt淨 ZO goed JE ogen dicht doen OP goed格魯派 doorbeuken。 德stroom汽車的onophoudelijk EN doordat JE vele malen langzamer gaat丹EEN自動坤JE ER niet voldoende范德法特doorheen科曼會面。 Uiteindelijk rijden我們 toch goed EN WEL德黑蘭 UIT。 模具zeventig HET hiernamaals moeten HET NOG瑪珥maagden甚至zonder附加doen。

我們 besluiten HET fietsverbod voor DE snelweg TE negeren EN fietsen會見了EEN完美wegdek EEN燦爛的笑容。 德politie interesseert HET allemaal geen moer。 在伊朗HEB JE OP DE meeste trajecten EEN歐德 WEG lopen死OP zich WEL確定是瑪珥會見 EEN ietwat gebrekkig onderhoud TE坎彭heeft，EN丹Loopt的ER vaak EEN nieuwe snelweg vlak langs。 運德snelweg zijn超過 HET algemeen niet toegestaan​​ EN DA toch WEL bijzonder prettig卡車！ Bovendien hebben我們 OP DE snelweg EEN ruimte strook EN zodoende ER voldoende ruimte tussen ONS EN HET gemotoriseerde verkeer。 益根查看fietsers丹OOK aanraden OM查看fietsverboden gewoon lekker TE negeren。

HET fietsen gaat aanvankelijk腳跟 lekker瑪珥OP EEN bepaald時刻 draait德風，夾岸我們 voornamelijk heuveltje OP EN begint HET OOK ietwat TE spatteren（HET eerst voor在伊朗）。 OP zich是DAT allemaal niet ZO ERG natuurlijk瑪珥我們 hebben NOG behoorlijk笏公里voor DE boeg EN zijn traditiegetrouw weer eens veel TE laat OP墊 gegaan。 HET是人RUIM EEN UUR donker wanneer我們庫姆 eindelijk naderen。 IK ervaar pijnlijke steken m'n rechterbeen EN柑laatste帕公里腳跟 slecht vooruit。 肖恩blijkt TE坎彭會見了EEN zeer pijnlijke knie死voor HET eerst sinds onze行程begint OP TE spelen。 HIJ heeft ooit tijdens EEN eerdere fietstocht z'n knie geforceerd EN sindsdien酩HIJ oppassen DAT HIJ niet teveel hooi OP z'n vork neemt。

Voor庫姆 hebben我們通過沙發 EEN adresje weten TE regelen。 EEN vriendelijke MEID死samenwoont會見哈爾 schoonmoeder EN schoonzus。 我們 krijgen EEN和樂 kelder TOT onze beschikking會見 overal dikke zachte kussens waar馬騰 PAS echt blij麵包車 wordt，EEN loeder麵包車 EEN boekenkast會見 EEN格羅特 hoeveelheid AAN Engelse literatuur EN honderden國家 Geographics。 擴大範圍 DES huizes heeft OA filosofie gestudeerd人z'n boeken achtergelaten。 ONS計劃 OM DE volgende ochtend VERDER TE trekken瑪珥bij HET opstaan​​ blijkt DAT肖恩NOG戰馬 EEN verschrikkelijke pijn heeft在z'n knie。 我們 besluiten OM ER minimaal NOG EEN nachtje AAN廣大 TE plakken。 德vrouwenclub doet哈爾 OM組件 ZO goed mogelijk TE verzorgen EN drukt組件運 HET HART DAT我們 ZO郎模根blijven ALS我們 willen。 Tweemaal daags wordt ER EEN maaltijd naar EN voor HET avondmaal schuiven我們 gezellig AAN beneden gebracht。 ALS ER niet voor組件 gekookt wordt丹wordt ER WEL IETS voor組件 gebreid。 AAN HET einde麵包車組件 verblijf krijgen我們 EEN gebreide mobielhoes，EEN gebreide brillenhoes ieder EEN帕gebreide mouwen MEE voor ALS我們 HET koud krijgen OP DE fiets。

Het zal wel weer even afkicken worden na alle comfort die we genieten. Met name het eten was voortreffelijk. In Iran is het culinaire aanbod ietwat miserabel. Wanneer men thuis eet kan het eten zalig zijn en kom je interessante combinaties tegen. Wat dacht je bijvoorbeeld van kip gevuld met walnoten en granaatappel (het kan ook tegen je werken en dat je als zeer geëerde gast een schapenkop krijgt voorgeschoteld). Buiten de deur eten is echter niet te doen. De keuze is beperkt tot kebab en smakeloze fast food. In de zuidelijke provincies is er gelukkig enige Arabische en Indiase invloed en kun je op straat ook falafel en samosa's krijgen.

Je zou zeggen dat de leden van de vrouwenclub zeer modern en progressief zijn om zomaar twee vreemde snuiters in huis te nemen. Ik ben er nog steeds niet helemaal uit. Het is sowieso vrij gangbaar voor Iraniërs om vreemdelingen thuis uit te nodigen. Minder gangbaar is het om als vrouw een man uit te nodigen (laat staan twee daarvan) en het is vrijwel ondenkbaar dat vrouwen dat op eigen houtje ondernemen wanneer er geen mannelijk familielid aanwezig is. Nu moet ik er wel bij vermelden dat de schoonmoeder uit Duitsland afkomstig is en sinds jaar en dag in Qom woonachtig en haar dochter naar mijn weten in Engeland is geboren. Aan de andere kant ben ik weinig Iraniërs tegengekomen die zo religieus zijn als zij. We hebben een flink aantal verhitte religieus/politieke discussies waarbij vooral de schoonmoeder, in mijn ogen, zeer controversiële en verwerpelijke standpunten inneemt die me af en toe flink ongemakkelijk laten voelen. Het heeft onder andere iets te maken met een landgenoot van de schoonmoeder. Die ene met dat akelige snorretje.

阿道夫希特勒。 Wat hebben Iraniërs toch in godesnaam met Adolf Hitler? Ik heb het meerdere malen meegemaakt dat men zich openlijk adolaat uitlaat over Hitler; “He was a man with great leadership skills and truly knew how to govern a country! I know he did some bad little things but still..” of “He hated Jews and so do I!”. Ik sta dan niet met een of andere halve gare te praten maar met iemand die me zojuist getrakteerd heeft op een theetje en me als gast zou willen uitnodigen omdat hij graag zorg draagt voor zijn medemens. Veel Iraniërs zien vanwege hun Arische afkomst (ze roemen zich erop nageslacht te zijn van de uit Noord India afkomstige “superieure” Ariërs waar uiteindelijk ook de eerste Europese beschavingen uit zijn voortgekomen, zo luidt de theorie althans) een verband tussen hen en Hitler en prijzen hem om zijn daadkrachtig overkomen. Ik hoop maar dat het uit onwetendheid voortkomt en dat ze niet echt een goed beeld hebben van waar ze het over hebben. 'ISRAEL, OUR MUTUAL ENEMY' zo kwamen we het onderweg tegen op een billboard. Tsja, als je het zo krijgt ingepeperd. Niet dat het nu per se onze wederzijdse vriend is maar toch..

Ons verblijf in Qom valt grofweg samen met de meest heilige periode van het jaar voor de Sjiieten, namelijk die van de asjoera. Tijdens de asjoera wordt gerouwd om de dood van hun Imam Hoessein die vele eeuwen geleden nabij Kerbala is afgeslacht. Overdag bezoeken ze de moskee en de avond wordt afgesloten met emotionele verhalen over de slachtpartij. We hebben het meegemaakt dat een zaal vol mannen plots in huilen uitbarstte bij de zoveelste herhaling van het verhaal. De gelovigen herbeleven in de verhalen het drama over en over. Op straat zie je grote optochten waarbij mannen door middel van zelfkastijding symbolisch het lijden van Imam Hoessein met zich meedragen. Ze slaan zich in een opzwepend ritme op hun borst, bewerken zich lichtjes met kettingen en dragen grote en loeizware tabernakels met zich mee. In Libanon en Irak komt het nog voor dat er messen worden gebruikt en er veel bloed vloeit. Sinds de Islamitische revolutie is dit in Iran echter verboden. Geen idee waarom. Ach, de hele dag een ketting op je rug laten neerkomen zorgt ook wel voor een stukje lijden mee geloof ik.

Uiteindelijk verlaten we Qom pas na een kleine week. Shaun is nog steeds niet helemaal de oude en we moeten maar kijken hoe het onderweg zal gaan. Het is belangrijk om zeer te voorzichtig te zijn en de boel niet te forceren. We hebben immers nog duizenden kilometers te gaan en dan is het natuurlijk zaak dat je in een tip top conditie bent. Vanuit Qom is ons plan om binnen 2 a 3 dagen Isfahan te bereiken. We brengen onze nacht buiten door, zoals gebruikelijk weer eens onder een snelweg tunnel. In Qom hebben we van een vriend een aantal slaappillen gekregen en die komen nu toch wel bijzonder goed van pas. De volgende ochtend staan we vroeg op om er die dag zoveel mogelijk kilometers uit te halen. Shaun gaat zeer langzaam vooruit. Hij heeft nog steeds enorme pijn en we vragen ons af of we misschien niet een bus moeten aanhouden om in Isfahan te geraken. Uiteindelijk komt het antwoord van bovenaf. Bovenaf als in de bestuurder van een grote truck die langzaam naast me komt rijden. Ik kijk omhoog en vraag me af wat die knakker van me wilt. Om de haverklap komt er wel iemand naast je rijden om te vragen waar je vandaan komt, een aantal voor mij onbekende Nederlandse voetballers opnoemt etc. Bijzonder irritant omdat ze het verkeer ophouden en je uit je concentratie raakt. Ditmaal echter geen vragen, alleen een gebaar dat ik in de cabine kan zitten en de fiets achterin de truck. Ik probeer hem duidelijk te maken dat ik geen interesse heb. Hetzelfde moment besef ik me dat het eigenlijk wel ideaal zou zijn voor Shaun als we een lift zouden krijgen naar Isfahan. Ik maak de bestuurder duidelijk dat hij zijn truck aan de kant moet zetten. Meneer gaat helaas niet naar Isfahan maar naar het verderop gelegen Yazd, de stad die we na Isfahan wilden aandoen. We besluiten om de lift toch maar te accepteren. Fietsen achterin, wij in de cabine en volle vaart vooruit. De trucker blijkt een Azeri te zijn en we wisselen een paar woordjes Turks uit. Onderweg rookt meneer een beetje opium om gefocused te blijven op de weg en een paar uurtjes later staan we in de karakteristieke woestijnstad Yazd.

We verblijven enkele dagen bij onze couchsurf host in Yazd. Het is een fijn en rustig stadje om lekker doorheen te dolen. Nauwe steegjes, mooie binnenhofjes, het doet me bij vlagen een beetje denken aan sommige buurtjes in Marrakech. Het is voor ons ook voor het eerst in Iran dat we andere reizigers tegenkomen. De sterke temperatuurwisselingen maken me een beetje van streek. Overdag met het zonnetje kan het oplopen tot 20c en 's nachts zit het tegen het vriespunt aan.

De autoriteiten in Yazd schijnen nogal streng te zijn. Zo heb ik me laten vertellen dat onlangs bij een lokale couchsurfer een computer in beslag is genomen en meneer mee moest naar het bureau waar hij twee dagen is vastgehouden en er fysiek geweld tegen hem is gebruikt. De idealogie achter couchsurfing, het ontwikkelen van een wereldwijd gastvrijdheidsnetwerk waar mensen bij locals kunnen verblijven, is niet echt populair bij de autoriteiten die juist de omgang tussen locals en toeristen nauwgezet in de gaten wensen te houden. Vele Iraniërs hebben hier gelukkig lak aan en gaan gewoon door met het uitnodigen van reizigers en zijn bijzonder nieuwsgierig naar nieuws van buitenaf. Voor een reiziger is het enorm waardevol om bij iemand thuis te kunnen verblijven om een beeld te krijgen van hoe mensen leven en ideeën en opinies uit te wisselen. Wij hebben gelukkig niets naars meegemaakt met de autoriteiten. De politie heeft ons lekker met rust gelaten en is behulpzaam geweest bij het vragen naar de weg. We hebben slechts eenmaal een beetje heibel gehad toen we de weg kwijt waren en stilstonden voor wat een gevangenis bleek te zijn. Wisten wij veel. Onmiddellijk kwam er een kerel in burgerkleding op ons af die tegen ons begon te schreeuwen en heftig begon te gebaren dat we op moesten hoepelen en wat al niet meer. Mooi was om te zien hoe passanten zich er mee begonnen te bemoeien en de kerel tot bedaren probeerden te brengen. Uiteindelijk heeft iemand zich over ons ontfermd en is met z'n auto voor ons uitgereden om ons naar het juiste adres te brengen. We beseffen ons uiteraard heel goed dat we met een bijzonder repressief regime te maken hebben en er heel veel onschuldige mensen vastzitten. Wij hebben niemand gesproken die iets goeds kon zeggen over Ahmadinejad en z'n schurkenbende. De meeste jongeren zijn niet alleen klaar met hun president maar ook met de Ayatollah en de geestelijke hypocrisie die als een waas rondom z'n heerschappij hangt. De hunkering naar een transparante democratie is groot en ik merk dat veel mensen de wanhoop nabij zijn. Ze worden mondiger en zijn bereidt om meer actie te durven ondernemen zoals eerder al bleek toen duizenden mensen de straat opgingen om tegen Ahmadinejad te demonstreren. De demonstraties werden bloedig neergeslagen door met name de Basji, de brute paramilitairen, maar ook de bevolking heeft haar tanden laten zien en duidelijk gemaakt dat ze het kotsbeu zijn. Respect!

Na enige dagen hebben we Yazd wel gezien. We maken nog een uitstapje naar een in de woestijn gelegen Zoroastrische vuurtempel waar aanbidders van de profeet Zarathustra zich terugtrekken om te bidden bij het vuur (ze hebben een enorm respect voor vuur omdat het in hun ogen symbool staat voor Ahura Mazda, hun God). De vuurtempel is gesitueerd tegen een bergwand en het levert dan ook schitterende vergezichten op van de eindeloze woestijn.

We besluiten om ook nog eventjes een uitstapje te maken naar Isfahan. Al liftende komen we een paar uurtjes later aan in wat toch wel de mooiste stad van Iran is. Het is er vrij groen, je kunt er fijn wandelen (iets wat je in Teheran bijvoorbeeld echt niet moet proberen) en natuurlijk heb je er een aantal moskeeën en paleizen die zo ongelooflijk mooi versierd zijn met complexe mozaïeken en fabuleuze wandschilderingen. Het is helemaal bijzonder dat je vrijwel alles voor jezelf hebt. Geen grote groepen toeristen die de boel verzieken met hun luid gekwek. Neen, je staat daar gewoon rustig in je eentje te genieten. Totdat er een bemoeizuchtige mullah met je wil kwekken over de Islam. Daar heb ik inmiddels m'n portie wel van gehad..

Inmiddels moeten we toch wel opschieten met het verlaten van Iran. We hebben nog enkele dagen te gaan totdat ons visum verloopt. Vanuit Isfahan gaat het weer terug naar Yazd waar we onze fietsen hebben achtergelaten. Helaas zijn we door de tijdsdruk genoodzaakt om een bus te nemen naar Bandar Abbas vanwaar we de ferry zullen nemen naar Sharjah (Dubai, UAE). Daarnaast heeft Shaun nog steeds last van z'n knie dus is het sowieso verstandig om voorlopig even niet te fietsen.

Aangekomen in Bandar Abbas voelt het alsof we weer in hartje zomer zitten. Het is nog vroeg maar toch al zo'n 18c en het zien van zoveel groen om me heen maakt me blij. Ik heb het wel even gehad met de dorre woestenij. De stad ademt een Arabische sfeer. Veel eetstalletjes op straat, overal luide muziek en veel mensen die gehurkt op straat zitten zoals ik ze overal elders in de Arabische wereld en in India heb zien doen. We hebben wederom voor een paar nachtjes een couchsurf adresje weten te regelen. Onze vriend Mahyar uit Teheran komt ook over en we besluiten om het nabijgelegen eilandje Hormoz te bezoeken waar we een nachtje op het strand doorbrengen. Het is er heerlijk rustig en schoon. We brengen de dagen door met het zoeken naar mooie schelpen en duiken af en toe de zee in die uitstekend op temperatuur is. In de verte zwemmen een aantal dolfijnen en ik besef hoezeer ik behoefte had aan een omgeving waar je niet continu staat te blaffen in smerige dieselwalmen, geen deprimerende betonbouw zover het oog reikt en geen mensenmassa's die om je heen krioelen. Alleen het lege strand, de zee en een paar uitgelaten dolfijnen die af en toe door de lucht vliegen. Joepie!

We komen in de middag terug van ons eilandje en een paar uur later zitten we dan eindelijk op de boot naar Sharjah. Na een nachtje varen en bijzonder ongemakkelijk geslapen te hebben komen we dan eindelijk in de UAE aan. We worden in een klein gebouwtje gepropt in afwachting van de paspoortcontrole. Eerst de vrouwen, daarna de twee bleekscheten en twee spleetogen en vervolgens de rest van het manvolk. Ik krijg een visum voor dertig dagen, loop alvast naar buiten en verwacht Shaun enkele seconden later te zien. Het duurt langer dan verwacht en ik ga maar weer even terug naar binnen om te checken wat er gaande is. Shaun's paspoort is in bezit genomen en hij moet wachten. We hebben geen idee wat er aan de hand is. Uiteindelijk mag Shaun de UAE niet binnenkomen omdat hij een visum nodig heeft. Shaun is pissig op mij omdat ik hem de informatie heb doorgegeven dat er geen visum nodig is voor Canadezen. Ik snap er niets van. Heb ik dan echt zo'n blunder gemaakt?! De dienstdoende ambtenaar vertelt ons dat Shaun slechts kan binnenkomen op een business visum en er een bedrijf garant voor hem moet staan. Mijn vriend in Dubai, Shavkat, werkt voor een zeer vermogend bedrijf en ik bel hem op om te vragen of hij ons verder kan helpen. Shavkat kan ons helpen maar het zal wel enige tijd duren eer dat het visum klaar is. Waarschijnlijk pas tegen de avond en dan is het voor ons reeds te laat. Shaun wordt uiteindelijk afgevoerd, terug naar het schip waarmee we gekomen zijn. Ik stap op de fiets richting Dubai om m'n best te doen voor Shaun. Eenmaal achter internet te zijn gekropen kom ik erachter dat Canada ruzie heeft met de UAE en er twee dagen voor onze aankomst een visumplicht voor Canadazen is ingesteld. Al onze plannen lopen hierdoor geheel in de soep. Uiteindelijk weten we het visum voor elkaar te krijgen maar voor Shaun is het helaas te laat. Hij is reeds met het schip onderweg terug naar Bandar Abbas. Ik maak me ernstige zorgen wat er met hem zal gebeuren bij aankomst. Hij heeft immers ook geen geldig visum meer voor Iran. Gelukkig kan hij ter plekke een soort van on-arrival visum regelen. Iets wat doorgaans zeker niet mogelijk is. Hij mag echter niet met het schip terugkeren en dient zodoende een vlucht te boeken van Bandar Abbas naar Dubai. Helaas is het business visum voor de UAE slechts voor twee weken en Shaun moet naast het aanvragen van een Indiaas visum (wat ongeveer 2 weken in beslag neemt) ook nog eens een nieuw Canadees paspoort aanvragen omdat z'n visumpagina's op zijn. Lastige situatie! We zijn nog aan het kijken wat Shaun nu het beste kan doen. Uiteindelijk moet de trip weer worden voortgezet in Mumbai. Mijn visum voor India is hopelijk over een paar dagen klaar. Ik vlieg dan alleen naar Mumbai waar ik een rendez-vous heb met m'n senorita en enige tijd later Shaun hoop te verwelkomen. Gotta keep them wheels rollin'………………

Maarten

PS。 en ja hoor, je mag gewoon lachen naar een Perzische schone.. alleen wel even uitkijken dat haar echtgenoot, broer of vader er niet naast loopt want dat kan nogal wat heibel opleveren

Easier way to check out our pictures

// September 20th, 2010 // No Comments » // about

There is now a better way to check our pictures by surfing to http://photos.bikingscool.org/index.php . You can just click on the PİCTURES tab at the top of this home page.

Dirtballing it

// August 12th, 2010 // 1 Comment » // about

We have been cycling for over 7 weeks now and no longer is it something for us to get used to but is the way of life. I think we are even getting used to cycling 100km per day in the Balkan heat which is constantly above 35 degrees, and are used to sleeping almost anywhere.

The worst place we have slept so far was in Croatia. We were on a ferry coming back from cycling on one of the many islands there, it was a 6 or 7 hour boat ride so we prepared ourselves each with a few 2L bottles of cheap beer and put our feet up. As the sun set we passed out and were woken around 2am when the ship reached the shore in the city of Zadar. We were pretty groggy and didn't really feel like cycling 10-15km outside the city to find a good camping spot so we went with the first thing we saw… a little 2m spot between a fence for the shipping yard and the on-ramp to the motorway. We quickly fell asleep in the dirt, dreaming about being back home sitting on the couch watching films and eating junk food. In the early morning (around 6:30am) when we woke to the noise of big trucks driving to the shipyards blowing dust from the road on us, and the rancid smell of dead animal, it was already 30 degrees. Soon we realized the smell was from a big seagull that was ripped to shreds all around us and we were laying on its feathers and meat chunks. 美味。 We then got ready to cycle another 120km. Anyway… I think that was the worst place we slept so far.

On this trip, like many other trips, I have really come to appriciate the little things in life that most people take for granted and don't think twice about. Here is a little list of some of those things

  1. Clean underwear – It is easy to get used to wearing the same underwear for 7 days in a row (or longer) but when you get a fresh pair on you feel brand new and ready for anything the road has to throw at you.
  2. Daily warm showers - After about only 3 or 4 days of cycling in hot weather without a shower, even washing in the sink of a dirty gas station bathroom gives you a fresh, clean feeling.
  3. Cozy bed – As much as I love sleeping outside in random places, it is always relaxing to have a nice big bed to roll around in. But still nothing really beats a hammock.
  4. Sleeping in late – When cycling in summer it is always best to wake before sunrise and get lots of km's in before the afternoon when it really gets hot. It's hard for me as I am a lover of rolling in bed all day long.
  5. Hot meals - Since we aren't traveling with a stove we rarely get a warm chew in us, when we do we enjoy it more then most people. Normally we are eating plenty of raw vegetables, fruits, nuts, yogurts, tortilla chips with canned beans, and breads.
  6. Washing machines - Although washing machines are huge wasters of energy and people should try not to use them too much, it is nice for us to use them once every month or two since our normal hand-washing in rivers and public bathroom sinks doesn't always get the nastiness out. We are serious dirtballs and it's only going to get worse (or better if you enjoy bad smells) as this trip goes on.
  7. Cold tap water - When you are drinking your re-used bottles of water that are hot from baking in the scorching sun, and you need something just a little bit more thirst quenching, you really come to appreciate cold tap-water from a public bathroom or garden hose to refill with. We are not at all fans of buying cold bottled water in the shop since the countries we are traveling through (and most countries in the world) have poor recycling programs (WARNING…I'm about to go on a rant). All the plastic goes in the trash, eventually ending up in the waterways and into the ocean, broken down into small editable plastic particles over decades and end up in the food chain. The chemicals in plastics (especially Bisphenol A which is used to make all water bottles, baby bottles, medical and dental devices, dental fillings, eyeglass, CDs and DVDs, and basically anything plastic you can think of) are largely responsible for many of the serious diseases found in the world today including diabetes, birth defects, obesity,neurological issues, breast and prostate cancers, and heart disease. I'm not making this up, this is really dam serious and when I think too hard about what we have done it honestly puts tears in my eyes. The big problem is that, Bisphenol A is also a synthetic estrogen (that means it's a man made female sex hormone), and plastics made with it can break down, especially when they're washed, heated or stressed, allowing the chemical to get into our food and water and then enter the human body. That happens to nearly all of us! The Center for Disease Control (a US agency that works to protect public health and safety) has found BisphenolA in the piss of 93% of surveyed Americans over the age of 6. Let me say I believe almost every single person in the entire world has this chemical in their body! You should really know about it if you don't already so please please research it!! If you don't have this shit in your body, you're not living in the modern world. Even in countries where plastic bottles are recycled, the lids for the bottles can not be and will pollute our planet for thousands of years. The plastic we have made will be here longer then us! This year more plastic will be produced then last year, and next year even more!! In western countries there is usually no difference between bottled water and tap water anyway, it is just an obscene money making scheme. Wouldn't you think it's crazy if people started buying bottled air that is the same as the air the can breath for free? For example, in Holland the tap water is actually better then most bottled water. Bottled water from Pepsi co and Coke companies (such as Eva Water, H2OK, Aquafina, and Dasani) are mainly from the tap anyway (seriously, look it up!). Please don't buy bottled water if you can help it!
  8. Clean underwear - I know I already mentioned it, but we appreciate clean undies so much it is worth saying again. I guess the only good thing about dirty ones is that when we are starving and will do anything for food, we can always go mushroom picking in our underpants.
  9. Regular contact with friends and family – Don't take for granted your ability to talk with your friends and family, one day you wont be able to. It's important not to forget to tell the people you love that you love them!

This list can go on and on, these are just some of the first things that come to my mind.

We are relaxing down in Greece now and soon we will be leaving Europe and heading into Asia. Although it has been a lot of hard work and suffering, we are still full of energy and excited for what lies ahead!

肖恩

Boys waiting for new school..

// April 7th, 2010 // No Comments » // about

Read more about the foundation and their projects!

«較早的項目