/ / 15 Γενάρη 2011 / / Δεν Σχόλια » / / περίπου
"Ψώνια είναι μόνο μόνο η αρχή" Aldus de σύνθημα van de shoppingmall op de Hoek. Ik zit alweer een εβδομάδα στο Het εξαιρετικά decadente Dubai en na Twee maanden Ιράν είναι het ακόμη Flink omschakelen naar de realiteit van deze kunstmatige zeepbel σε Het Midden Oosten. Ik Denk terug aan al Onze avonturen στο Ιράν en de Vele Lieve mensen πεθάνουμε εμείς daar hebben ontmoet ...
Ιράν
Eindelijk naderen εμείς το Ιράν! Εμείς hebben hier zo lang naar uitgekeken. Zijn de mensen er Echt zo gastvrij zoals εμείς van iedereen horen; De autoriteiten Echt zo gemeen en harteloos; Kunnen εμείς Echt niet naar een Perzische schone glimlachen zonder aangehouden te Worden; Είναι het eTEN op Straat Echt waardeloos; Εμείς zijn zo nieuwsgierig en kunnen Haast niet wachten om het allemaal zelf te ervaren.
Zo'n 30 χιλιόμετρα van de grens συναντήθηκε Ιράν ligt het stadje Dugubeyazit. Je voelt dat je dicht bij de grens zit? Veel Handel op Straat, geldwisselaars en flarden περσικά. Πόρτα εμπάργκο huidige het είναι το Ιράν aangesloten niet op het Internationale banknetwerk en zodoende kan er geen geld opgenomen Worden. Pin πιστωτική κάρτα noch. Εμείς zijn DUS genoodzaakt om van een tevoren flinke φορτωτικών duiten σε te slaan. Opnemen Eerst een Berg Turkse λίρας en πεθαίνουν vervolgens omwisselen naar ευρώ. Het είναι lastig σε te Schatten hoeveel je voor Twee maanden nodig hebt. Εμείς hebben gehoord dat het er vrij Goedkoop είναι maar hebben geen weet van de exacte prijzen en kunnen moeilijk een σκυρόδεμα berekening MAKEN. Uiteindelijk kiezen εμείς ervoor om het maar zo Ruim mogelijk σε te Schatten. Het είναι immers beter om geld πάνω από te houden Dan zonder Komen te zitten. Ik voel μου wel ietwat ongemakkelijk συναντήθηκε zoveel geld op Zak en Hoop dat Ιράν Echt zo veilig είναι als ik van menig reiziger heb mogen vernemen.
Met een zalig zonnetje rijden εμείς langzaam Dugubeyazit UIT op weg naar de grens. Εμείς passeren Αραράτ en voelen ons betoverd πόρτα Haar schoonheid. Er είναι geen vuiltje aan de lucht en εμείς hebben een τέλεια zicht op deze Bijzondere Berg πεθαίνουν een Zeer belangrijke rol speelt στην de (plaatselijke) geschiedenis. Zo wordt de Αραράτ aanbeden πόρτα de Armeniërs πεθαίνουν de Berg wrang genoeg vanuit Ερεβάν σε de verte zien liggen, wetende dat het zich op huidig Τούρκους grondgebied bevindt. Natuurlijk Moet daar op de κορυφή bovendien ook nog ergens een ouwe schuit Onder de sneeuw bedolven liggen, achtergelaten πόρτα ένιο Νώε πεθαίνουν συναντήθηκε z'n beestenboel πόρτα Jaweh WERD gematst en ternauwernood aan de zondvloed Κων ontsnappen. De enige beesten πεθαίνουν wij daar zijn tegengekomen zijn de kongals? Vervaarlijk ogende herdershonden van Koerdische komaf πεθαίνουν ons langs de Weg συναντήθηκε gemeen geblaf toejuichen. Soms Worden έχουμε ακόμη achterna gezeten maar ze lijken te te zijn lui om Echt toe te συμβεί. Gewoon lekker fietsertjes plagen, je Moet toch wat als een schurftige herdershond.
Eindelijk Komen εμείς Dan bij de grens aan! Ολικό Turkse vlaggen en leuzen zoals "σκαπάνη blij είναι HIJ πεθαίνουν kan zeggen dat hij een Τούρκος είναι". De Turkse Staat είναι nog relatief jong en vooral σε Het Oosten waar aardig wat minderheden Wonen wordt er tijd noch moeite bespaard om de Turkse identiteit Goed Erin te peperen bij de ντόπιους. Het είναι dan ook een regio waar tot op de dag van vandaag lang slepende conflicten zich voortzetten en niet spoedig tot een einde lijken te Komen. Zo ήταν er tijdens ons kortstondig verblijf σε Dugubeyazit 's nachts artillerievuur te horen afkomstig van de Αραράτ. PKK rebellen vs het Turkse Leger zo bleek de volgende ochtend.
Het passeren van de Douane Turkse ήταν een kwestie van een minuutjes paar. Bij het naderen van de Iraanse zijde WERD ons spoedig duidelijk wat ons te wachten stond .. Επί ρευστοποιημένης κλίνης geschreeuw, δώδεκα σε de lucht πάνω en weer, πεθαίνουν vrouwen bezig zijn de Haren weer te bedekken en natuurlijk Grote portretten van de Αγιατολάχ του Khomenei en Χαμενεΐ πεθαίνουν scherp toekijken της er Echt geen Haar meer te zien είναι. Χάος Alom en wij Worden στο een kolkende Massa naar voren gedreven waar εμείς uiteindelijk bij een Groot HEK tot een σταματήσει Komen. Εμείς kijken toe σκαπάνη militairen genieten van hun Autoriteit en mondjesmaat mensen πόρτα het HEK toelaten. Met Onze fietsen επιβάτες μας niet πόρτα de kleine doorgang en moeten εμείς wachten tot het Grote HEK geopend wordt. Eenmaal aan de andere zijde Worden εμείς gesommeerd πόρτα een Jonge soldaat om onmiddellijk mee te Komen. Εμείς verwachten een klein kamertje waar συναντήσαμε een Καλάσνικοφ TEGEN het hoofd alle staatsvijandelijke Informatie moeten opbiechten. Waar εμείς terecht Komen είναι echter erger νταν dat. Een Grote HAL waar honderden reizigers σε geïmproviseerde Rijen geërgerd staan te wachten op IETS wat nog lang niet te lijkt gaan Komen. De soldaat begint te brullen en er ontstaat een gat σε de Massa. Wij Worden συναντήθηκε fiets en al naar voren geduwd en staan οικόπεδα helemaal vooraan. De soldaat gaat er συναντήθηκε Onze paspoorten vandoor en komt een paar Minuten αργότερα terug συναντήθηκε de mededeling dat εμείς daar moeten blijven staan. Na enige tijd beginnen de Rijen te bewegen en zich te hervormen. Εμείς hebben geen Idee wat εμείς moeten doen en mensen om ons Heen ons kijken ook συναντήθηκε vragende blikken aan. Uiteindelijk Worden εμείς geholpen πόρτα een jongeman πεθαίνουν Onze paspoorten overneemt en uiteindelijk de dienstdoende douaniers zo lang lastig valt dat ze geërgerd een Stempel zetten en wij uiteindelijk de grens πάνω kunnen. Gegroet Ιράν!
Het είναι een bijzonder gevoel om Dan eindelijk het γης Binnen te Rollen waar εμείς het zoveel πάνω hebben gehad, συναντήθηκε elkaar reizigers en andere onderweg. Opeens ligt er een Nieuw γης voor je συναντήθηκε Nieuwe avonturen en Nieuwe verhalen πεθαίνουν στο je gaan zitten en onderdeel gaan uitmaken van wie je λυγισμένα. Εμείς kunnen ons enthousiasme niet bedwingen en συναντήθηκε een luide kreet Rollen εμείς de Berg af om σε Het grensstadje Onze Eerste Iraanse maaltijd te nuttigen (αργότερα meer πάνω σκαπάνη μας σχέση με τη διαγραφή Iraanse keuken denken). Met een Volle Maag fietsen εμείς de tegenmoet ορίζοντα Perzische ..
Onze Eerste Nacht brengen εμείς πόρτα σε Maku, zo'n 50 χιλιόμετρα van de grens gelegen. EEN fraai stadje, niet te klein en niet te Groot, IDEAAL om geleidelijk aan συναντήθηκε Ιράν kennis te MAKEN. En de plaatselijke bevolking bestaat grotendeels UIT Αζέρων του spreekt dan ook overwegend Azerisch, Zeer nauw verwant aan het Τούρκους. Ietsje meer naar het Noorden bevindt zich het γης Azerbeidzjan maar wij bevinden πρόσθετα σε de Provincie Azerbayzan-e. Vormen De Αζερμπαϊτζάν για naar mijn weten de grootste minderheidsgroep στο Ιράν (je hebt hier Koerden, της Lori, Armeniërs, Turkmenen, Afghanen, κλπ Βαλούχων του) en zijn behoorlijk vermogend πόρτα de geografische ligging aan Twee landsgrenzen en de handelsactiviteiten πεθαίνουν daaruit voortvloeien. Εμείς vinden een Goedkoop hotelletje? De zogenaamde "mosafar khane" waar je voor een paar ευρώ een soort van κρεβάτι krijgt (het είναι eigenlijk meer een σανίδα συναντήθηκε een Dik Laken en Vier ongelijke δυνα) en als je geluk hebt wordt je 's nachts niet opgegeten πόρτα de kakkerlakken.
De Eerste dagen trappen εμείς rustig richting Ταμπρίζ alwaar εμείς ons Eerste couchsurf adresje hebben. Onderweg genieten εμείς ervan σκαπάνη Ιράν zich ontvouwt? De landschappen wisselen Μπέργκεν af συναντήθηκε weidse vergezichten, εμείς MAKEN hier en daar kennis συναντήθηκε de ongelooflijke Iraanse gastvrijheid (hier meer πάνω αργότερα) en het weer lijkt Πρόσθετα na Vier maanden nog άλογά niet in de te steek laten! Het είναι overdag 15γ plusminus συναντήθηκε een zonnetje, maar 's nachts moeten εμείς ons Dik inpakken θέλετε Dan zakt de Θερμοκρασία tot het vriespunt.
Bij het binnenrijden van Ταμπρίζ heb ik m'n Tweede en derde μπάντα lekke tijdens de ταξίδι. Eventjes eerder Χάντεν εμείς een γεύμα genoten στο een Veld συναντήθηκε akelige doornstruikjes en είναι er het een en Ander doorgeglipt. Met een kleine vertraging rijden εμείς Dan eindelijk de Stad en Binnen Worden εμείς als winnende wielrenners toegejuicht. Helaas είναι de euforie van Korte duur θέλουμε εμείς kunnen Onze couchsurf φιλοξενήσει niet bereiken en raken geheel verdwaald σε deze toch wel behoorlijke Stad. Het Mooie van Ιράν είναι dat je je nooit zorgen hoeft te MAKEN wanneer je verdwaald raakt. Zodra je ook maar een ogenblik ακόμη een verwarde Blik tevoorschijn tovert komt er onmiddellijk iemand op je af om zich πάνω je te ontfermen. Zo maakten εμείς uiteindelijk kennis συναντήθηκε een vriendelijke τοπικές πεθαίνουν ook op de fiets ήταν (Zeer uitzonderlijk) en ons uiteindelijk na επαφή συναντήθηκε Onze φιλοξενήσει naar Onze slaapplek heeft geloodst ver στην de buitenwijken. Εμείς Χάντεν aanvankelijk voor Ogen om slechts nachtjes Twee στο Ταμπρίζ te verblijven maar kennismaking na συναντήθηκε een aantal vriendelijke studenten πεθαίνουν ons Hadden uitgenodigd om bij een κότα avondje te jammen, hebben εμείς er nog maar vijf nachtjes aan vastgeplakt. Bijzonder interessant meer om te te weten Komen σχέση με τη διαγραφή belevingswereld van Iraanse studenten en hoezeer ze te lijden hebben Onder het juk van de heersers (politieke zowel als geestelijke alhoewel deze στο Ιράν natuurlijk χέρι σε χέρι gaan).
Στην Ταμπρίζ dienen εμείς een beslissing te MAKEN wat betreft de verdere voortzetting van de Reis. Gaan εμείς πόρτα Κουρδιστάν naar het zuiden του zetten εμείς koers naar het Oosten om μέσω de Küst van de Kaspische Zee uiteindelijk στην Τεχεράνη te geraken. Persoonlijk Ging mijn voorkeur UIT naar Κουρδιστάν maar gelet op de Barre weersomstandigheden στο πεθαίνουν contreien zouden εμείς er verstandiger aan doen om richting de Kaspische Zee te gaan. Een prima keuze zo Ζου αργότερα blijken en Κουρδιστάν blijft daar nog wel ακόμη liggen voor een αργότερα bezoek.
De overgang naar de kuststreek είναι overweldigend. Enige dagen na ons vertrek UIT Ταμπρίζ fietsen εμείς uiteindelijk geleidelijk aan de Bergen το en zien εμείς zowaar hier en daar een klein bosje bomen. Sinds Oost-Turkije fietsen εμείς vrijwel μη σταματήσει πόρτα woestijnachtige gebieden waar vrijwel geen boom te vinden είναι. Pal naast de snelweg Loopt een kabbelend riviertje en εμείς zien Vele ντόπιους op een kluitje bij elkaar zitten, genietend van geïmproviseerde ψησταριές en theetjes Vele. Εμείς Komen Vele plekjes TEGEN πεθαίνουν er veel aantrekkelijker uitzien en verder van de Weg smerige liggen maar waar geen Kip te zien είναι. Σπάνιες jongens πεθαίνουν Perzen. Από ben ik hier de σπάνια Jongen;!
Εμείς stijgen en stijgen en Komen uiteindelijk bij een Lange σήραγγα UIT. Het landschap είναι IETS Groener Dan eerder maar nog άλογα είναι het een tamelijk dorre Boel. Eenmaal de σήραγγα aan de andere Καντ uitgekomen lijkt het alsof εμείς στην een uitgekomen zijn ζούγκλα. Het είναι er Groener dan Groen, klammer Dan klam en bijzonder Mooie vergezichten συναντήθηκε de Kaspische Zee aan de verre ορίζοντα. Het doet μου Sterk denken aan de omgeving van Βατούμ (Τζώρτζη) maar ook beelden van Λάος schieten πόρτα m'n hoofd. Εμείς zijn blij eindelijk de gortdroge landschappen voor een tijdje Achter ons te laten en als koningen Rollen εμείς bergje af πόρτα een dikke mistlaag Het Groene dal σε ...
De Küst zelf είναι helaas niet zo fraai als de Bergweg ernaar toe. Het σκέλος ziet er vervuild en verwaarloosd UIT. De Zee, zo heb ik μου laten vertellen, είναι er niet veel beter aan toe. Ze Moet bijkomen van een aantal decennia aan giflozingen voornamelijk op rekest van de Σοβιετική Unie. Εμείς fietsen πάνω een drukke πόρτα snelweg dikke dieselwalmen en aan weerszijden kijken εμείς UIT op gedumpt afval. Zaten εμείς Echt een slechts paar uur eerder σε dat paradijs Groene; Tijdens Onze ταξίδι ergeren εμείς ons kapot aan de laksheid van mensen wat betreft het roekeloos dumpen van afval. Ik begrijp dat σε veel landen voor de infrastructuur vuilverwerking verre van adequaat είναι en dat de overheid meer moeite Moet doen op het gebied van verwerking en voorlichting. Echter, de μπιφτέκι mag ook wat meer initiatief en "καλής θέλησης" tonen. Fiets je πόρτα een prachtig natuurgebied, komt er een auto voor je rijden en kiepert zo een vuilniszak πόρτα het raam. Τεργέστη.
De avond nadert en εμείς kijken om ons Heen του εμείς ergens een geschikt slaapplekje kunnen ontwaren. Οικόπεδα Komen εμείς στην een σε chaotische mensenmenigte terecht. Het blijkt een speciale dag te zijn waarop de overledenen Worden herdacht. Εμείς passeren een begraafplaats en zien uitgelaten οικογένειες picknicken en kinderen spelen op de grafstenen van hun overleden familieleden. Ik vind het wel mooi om te zien σκαπάνη de mensen op deze manier επαφή blijven houden συναντήθηκε hun dierbaren. Εμείς moeten echter snel verder θέλετε het begint Echt donker te Worden en 's nachts fietsen doen εμείς toch liever niet. Eventjes verderop Worden εμείς staande gehouden πόρτα een άνθρωπος πεθαίνει zich voorstelt als de plaatselijke docent Ένγκελς en van zijn studenten heeft vernomen dat er fietsers Twee zijn Huis zullen passeren. HIJ nodigt ons UIT voor een warme maaltijd, douche HETE en een zacht κρεβάτι voor de Nacht. TSJA, wie zijn wij om zo'n voorstel te weigeren;! Uitgeslapen en συναντήθηκε een Volle Maag fietsen εμείς de volgende ochtend weer verder. Εμείς Hopen zo'n 160 χιλιόμετρα Weg te kunnen beuken. De άνεμος είναι aan Onze Καντ vandaag DUS dat Moet wel lukken. Ik vlieg vooruit en vind dat alles lekker gaat? Zonnetje, αιολική mee, swingend muziekje op de achtergrond .. Totdat ik opmerk dat Shaun niet meer Achter μου fietst. Σε de verste verte niet. Ik Besluit om maar ακόμη te stoppen en een pauze te nemen totdat Shaun weer πίσω στην εικόνα. Het gebeurt wel vaker dat εμείς elkaar ακόμη UIT het zicht verliezen IVM een kleine reparatie του wanneer εμείς voor de zoveelste Keer weer eens staande Worden gehouden voor een gesprek της foto. Na een kwartiertje komt er een auto naast μου tot stilstand συναντήθηκε Shaun op de achterbank. HIJ είναι aangehouden πόρτα een vriendelijke snuiter πεθαίνουν ons bijna smeekte om toch alsjeblieft minimaal een nachtje bij στρίφωμα πόρτα te brengen. "Μπορούμε να χορεύουν, τραγουδούν, πεζοπορία στα βουνά, φάτε νόστιμο φαγητό και θα ζήσετε την πραγματική του Ιράν!" En liet ons een boek zien συναντήθηκε referenties van negentig eerdere reizigers πεθαίνουν HIJ σε de από τελευταία DRIE jaar van de Weg heeft weten te plukken. Αχ, een rustdag kan niet zoveel kwaad na al Onze dagen van knoeste Arbeid. Onze gastheer Γιασέρ nam ons mee naar z'n gemoedelijk huisje Midden tussen plantages ακτινίδιο en de pas na DRIE Nachten zaten εμείς weer op de zadels.
De gastvrijheid στο Ιράν είναι werkelijk ongelooflijk en hartverwarmend. Πεθαίνουν της Auto naast je rijden om je een tas συναντήθηκε mandarijnen te overhandigen (op een bepaald στιγμή moest ik ze bijna weigeren omdat ik al een paar κιλό aan φρούτα achterop είχε zitten) een volledig gesluierde vrouw πεθαίνουν je χέρι een koekjes en μπομπονιέρες overhandigt, en de Vele uitnodigingen om bij mensen onderweg de Nacht πόρτα te brengen. "Mister, ξέρω τι σημαίνει να είσαι ξένος και είναι σημαντικό να γίνει ένας ξένος αισθανθείτε σαν στο σπίτι και ότι ξέρει ότι έχει κάποιες καλές φίλους όταν είναι μακριά από τους αγαπημένους του». Sommige mensen bij wie εμείς verbleven kenden Goed Engels en hebben het zo verwoord, en zij πεθαίνουν het niet Ένγκελς machtig Waren vertelden ons het συναντήθηκε hun warme glimlach en fonkelende Ogen. Af en toe wordt de gastvrijheid een beetje teveel van het goede. Alles willen ze voor je betalen omdat je hun Gast λυγισμένα. Εμείς hebben vaak bijna een gevecht moeten leveren om te zelf kunnen betalen. "Παρακαλούμε Mister Maarten, κάνετε να νιώθω ντροπή .. εδώ είναι τα χρήματά σας, μπορώ να πληρώσω ".
Het fietsen langs de Küst είναι aangenaam bijzonder. Εμείς hebben vrijwel alle dagen άνεμος mee, zacht zonnetje en het vuil langs de Weg lijkt ietsje υπενθύμιση te Worden (του εμείς raken er gewoon aan gewend). Na enige dagen bereiken εμείς Challus vanwaar εμείς de beruchte Bergweg naar Kharaj (30km δέκα Westen van Τεχεράνη) willen nemen. Berucht vanwege steile afgronden, Zeer Druk verkeer op een krappe tweebaansweg en Grote op kans hevige sneeuwbuien tijdens de χειμώνα. Εμείς stijgen geleidelijk aan het maar είναι weer Flink wennen na slechts εβδομάδα een πάνω de Weg vlakke langs de kustlijn te hebben gefietst. Op een bepaald στιγμή gaan εμείς Dan Echt serieus omhoog en moeten εμείς alles UIT de KAST Halen om ons een Weg omhoog te beuken. Gelukkig είναι het een doordeweekse dag en valt het op zich nog wel mee συναντήθηκε de drukte van het verkeer. Bij het naderen van de avond neemt de dag οικόπεδα een ietwat vervelende wending. Καλάμια tweemaal wordt ik bijna van de Weg gereden grappenmakers idiote πόρτα. Ze Komen keihard op μου afrijden en raken μου καθαρή niet, maar ik Raak wel van de Weg af en Moet Goed opletten dat ik niet een ravijn inflikker. Ik Raak zo geïrriteerd dat ik στο een WAAS een Steen oppak en μου voorneem om bij de volgende idioot πεθαίνουν μου zoiets flikt een Steen TEGEN z'n koekblik te smijten. Gelukkig Κομ ik onmiddellijk tot inkeer en realiseer μου dat dat toch wel een belachelijk slecht σχέδιο. Ik Gooi de Weg Steen en Κομ tot het inzicht dat ik beter tot Tien kan tellen en het voorval snel vergeten. Eventjes αργότερα komt er weer een auto op μου afrijden en ik verlies het eventjes helemaal. Ik vergeet tot Tien te tellen en στο plaats daarvan lanceer ik een flinke fluim richting de bestuurder. Helaas voor de bestuurder, en voor Mij zo Ζου αργότερα blijken, είχε hij zijn raampje ανοιχτό .. Ik Κομ onmiddellijk tot het besef dat ik toch beter tot Tien είχε kunnen tellen. Het είναι weliswaar geen Steen maar toch. Na enige tellen komt dezelfde auto συναντήθηκε μ een noodgang voorbijgereden en parkeert »Recht voor m'n Νευς. Er komt een kerel uitgestapt συναντήθηκε een gezicht Τιμίου Σταυρού van woede en bloeddoorlopen Ogen. Ik STAP af en STEL μου στο op het incasseren van een Kläppen paar γκανιότα. Meneer Loopt echter richting de kofferbak en ik vrees het ergste? Misschien είναι hij van een beruchte Familie en knalt HIJ με συνάντησε een dubbelloops jachtgeweer overhoop om z'n EER te verdedigen. Ietwat opgelucht ben ik wanneer ik zie dat hij een ferme στοκ tevoorschijn tovert. Ik probeer σε Het περσικά m'n δικαιολογίες aan te bieden? "Babakshid babakshid !!!". Helaas heeft dat weinig ζήν en ik krijg een paar γκανιότα Kläppen voornamelijk op m'n dijbeen. Na Mij kort te hebben afgeranseld Loopt HIJ naar m'n fiets en begint daar Flink op los te Meppen. Vervolgens komt HIJ mijn Καντ weer op maar wordt aan nu tegengehouden πόρτα z'n vriend en een aantal passanten πεθαίνουν hun auto είναι de zijkant van de Weg hebben gezet en Mij proberen te helpen. M'n επιτιθέμενος probeert μου nog een Keer te raken maar wordt gelukkig tegengehouden πόρτα een aantal kerels stevige. Uiteindelijk gaat HIJ er στην een noodgang σε vandoor auto z'n. Ik sta nog Flink te ανακινείται van de schok wanneer mensen zich om μου Heen verzamelen en μου gerust proberen te stellen. Ik ben op dat στιγμή alleen maar geïnteresseerd σε de fiets toestand van m'n. Gelukkig valt het allemaal wel mee. Een paar schrammen en m'n schakelsysteem heeft een flinke oplawaai gekregen. Eventjes verderop είναι er een restaurantje en ik wordt verzocht om daar ακόμη te zitten om te bij Komen en de ασθενοφόρο af te wachten πεθαίνουν Onze Καντ opkomt. Ik vind dat een beetje overbodig maar wel een misschien Goed Idee om ακόμη een theetje te drinken voor de schrik. Inmiddels arriveert er een ασθενοφόρο en Twee ambulancebroeders Komen op μου af en beginnen spontaan ολικό te voelen en te knijpen. Ik probeer ze duidelijk te MAKEN dat het allemaal wel meevalt. «Έχω μόνο μερικά επώδυνα σημεία στο πόδι μου" waarop ik vervolgens σε m'n NEK wordt geknepen en gevraagd wordt του dat pijn doet. "Ναι, αυτό πονάει, και λοιπόν;". De ambulancebroeder lacht, ik Moet een papiertje ondertekenen en ze scheuren er weer vandoor. Op weg naar een volgend slachtoffer dat ακόμη Goed σε z'n NEK geknepen Moet Worden om er weer helemaal bovenop te Komen.
Shaun είναι inmiddels ook gearriveerd. M HIJ υστέρηση ietsje voor op Mij en een vriendelijke passant heeft «van de Weg geplukt en terug naar beneden gestuurd. Εμείς babbelen συναντήθηκε wat mensen en uiteindelijk weten εμείς een slaapplekje te regelen στο συνταξιοδοτικό een σε aanbouw bij een εστιατόριο nabijgelegen. Nadat εμείς wat hebben gegeten Staat opeens de vriend van m'n agressor voor m'n Νευς. Από ik ακόμη mee naar buiten wil Komen. Ik ben uiteraard behoorlijk argwanend en vertrouw het niet onmiddellijk. HIJ vertelt μου dat z'n vriend buiten Staat te wachten om z'n δικαιολογίες aan te bieden. HIJ είναι aangehouden πόρτα de politie (iemand heeft z'n kenteken doorgegeven) ze hebben z'n auto geconfisceerd en hij kan rekenen op een fikse Straf. HIJ verzoekt μου om alsjeblieft de klacht σε te trekken zodat hij niet in de problemen komt συναντήθηκε de Justitie. Ik ga hier onmiddellijk mee akkoord. Ik kan dan wel m'n poot stijf houden en zorgen dat hij z'n verdiende Straf krijgt, maar ik vind het geen Fijn Idee dat εμείς straks moeten uitkijken voor een aantal rancuneuze vrienden / familileden. Uiteindelijk ζα ik συναντήθηκε ze mee naar het politiebureau. Het γραφείο zit vol συναντήθηκε Agenten en δέκα overstaan van de gehele kliek moeten εμείς handjes schudden en een elkaar geven αγκαλιά een. Ik είχε verwacht dat de snorrenclub στο Lachen Ζου uitbarsten maar ze kijken μου aan συναντήθηκε bloedserieuze Koppen. Ik mag weer een papiertje ondertekenen en voila, vergeven en (nog niet) vergeten. Αχ, zo Raak je nog eens aan een εκτός verhaal ..
De volgende ochtend Ζου blijken dat het klimwerk van de dag eerder σε Het niets valt σε vergelijking συναντήθηκε wat ons de dag erop te wachten Ζου staan. De ganse DAG gaat het vrijwel loodrecht omhoog en meer dan 7 χιλιόμετρα ανά uur Halen εμείς er niet UIT. TEGEN het einde van de dag zijn εμείς naarstig op zoek naar een geschikte slaapplek. Goedkope hotelletjes onderweg zijn ανύπαρκτη en buiten slapen είναι gelet op de vrieskou niet Echt een realistische optie. Het είναι al donker wanneer εμείς bij een kluitje winkels en een Rode Kruis μετά aankomen (σε Het Midden Oosten de Ερυθράς Ημισελήνου). Εμείς besluiten om de ΔΑΚ te wagen en bij het Rode Kruis aan te kloppen om te kijken του zij misschien een plekje voor ons hebben. Εμείς Worden ζεστό onthaald en van σου en koekjes voorzien. Eventjes αργότερα Worden εμείς meegenomen naar een nabijgelegen appartement en krijgen een riante slaapplek toegewezen gekregen. Onze kleren Worden gewassen eventjes en wordt αργότερα ζεστό eTEN geserveerd. Εμείς slapen als koningen. Reizen στο Ιράν είναι τόσο εύκολο ..
Ontbijt op κρεβάτι en schone kleren? Εμείς zijn voor klaar 15 χιλιόμετρα beukwerk en vervolgens 100 χιλιόμετρα naar beneden Rollen tot Τεχεράνη. De uitzichten onderweg zijn spectaculair maar εμείς kunnen συναντήθηκε al het drukke verkeer weinig wegdromen. Eenmaal Τεχεράνη naderende zien εμείς letterlijk en figuurlijk het onheil hangen. Een dikke bruine smoglaag πεθαίνουν de Bergen opslokt en als een sluier de foeilelijke bruid Τεχεράνη bedekt. Εμείς zitten vanwege het aanvragen van Onze visumverlenginen minimaal een εβδομάδα μεγάλη σε deze onmenselijke Stad. Gelukkig hebben εμείς een puik plekkie gevonden waar εμείς ons gehele verblijf terecht kunnen. Aangenaam gezelschap maakt veel Goed wanneer je een εβδομάδα συνεδρίασε de Bruin gesluierde bruid Moet overleven.
Ons verblijf στην Τεχεράνη bestaat vooral UIT veel slapen, ταινίες kijken en theetjes drinken συναντήθηκε de ντόπιους. Rustig wachten totdat εμείς Onze verlengingen Binnen hebben. Achteraf gezien Χάντεν εμείς dit beter στο Ισφαχάν kunnen doen waar het naar horen zeggen veel sneller gaat en een aangenamere Stad είναι om te vertoeven.
Na Onze visumverlengingen Binnen te hebben zetten εμείς de tocht Voort richting Qom. En Deze Stad Staat bekend als de MEEST heilige van Ιράν en het wemelt er dan ook μουλάς van de του baardliefhebbers andere. Voordat εμείς πρόσθετα σε de heiligheid mogen onderdompelen moeten εμείς wel eerst een martelaarsdood sterven op de zesbaans snelweg rondom Τεχεράνη. Vooral het invoegen είναι rampzalig. Je kunt καθαρό zo Goed je Ogen dicht doen en op Goed geluk doorbeuken. De Stroom auto είναι onophoudelijk en doordat je Vele malen langzamer gaat dan een auto kun je er niet συναντήθηκε voldoende Vaart doorheen Komen. Uiteindelijk rijden εμείς toch Goed en wel Τεχεράνη UIT. Die zeventig maagden σε Het hiernamaals moeten het nog maar zonder ακόμη ons doen.
Εμείς besluiten het fietsverbod voor de snelweg te negeren en fietsen συναντήθηκε een μεγάλο χαμόγελο πάνω wegdek een τέλεια. De politie interesseert het allemaal geen Moer. Στο Ιράν heb je op de meeste trajecten een Oude Weg lopen πεθαίνουν op zich wel ok είναι maar συναντήθηκε een ietwat gebrekkig onderhoud te Kampen heeft, en dan Loopt er vaak een Nieuwe snelweg langs vlak. Op de snelweg zijn φορτηγά πάνω από toch Prettig bijzonder Het Algemeen niet toegestaan en da είναι wel! Bovendien hebben εμείς op de snelweg een ruimte strook en zodoende είναι er voldoende ruimte tussen ons en het gemotoriseerde verkeer. Ik kan alle fietsers dan ook aanraden om alle fietsverboden gewoon lekker te negeren.
Het fietsen gaat aanvankelijk φτέρνα lekker maar op een bepaald στιγμή draait de άνεμο, gaan εμείς voornamelijk heuveltje op en begint het ook ietwat te spatteren (voor het eerst στο Ιράν). Op zich είναι dat allemaal niet zo ERG natuurlijk maar εμείς hebben nog behoorlijk wat χιλιόμετρα voor de εταιρεία Boeg en zijn traditiegetrouw weer eens veel te laat op pad gegaan. Het είναι al Ruim een uur donker wanneer εμείς Qom eindelijk naderen. Ik ervaar pijnlijke steken σε m'n rechterbeen en de Kom laatste paar χιλιόμετρα φτέρνα slecht vooruit. Shaun blijkt te Kampen συναντήθηκε een Zeer pijnlijke knie πεθαίνουν voor het eerst sinds Onze ταξίδι begint op te spelen. HIJ heeft ooit tijdens een eerdere fietstocht z'n knie geforceerd en sindsdien Moet HIJ oppassen dat hij niet teveel hooi op z'n vork neemt.
Voor Qom hebben μας μέσω CouchSurfing een adresje weten te regelen. Een vriendelijke MEID πεθαίνουν samenwoont συναντήθηκε Haar schoonmoeder en schoonzus. Εμείς krijgen een Hele kelder tot Onze Beschikking συναντήθηκε ολικό dikke zachte kussens en, waar Maarten pas Echt blij van wordt, een loeder van een boekenkast συναντήθηκε een Grote hoeveelheid aan Engelse literatuur en honderden Γεωγραφικά Εθνική. De ΖΩΩΝ des huizes heeft ΟΑ filosofie gestudeerd en al z'n Μπέκεν achtergelaten. Ons σχέδιο om de volgende ochtend verder te trekken maar bij het opstaan blijkt dat Shaun nog άλογά een verschrikkelijke pijn heeft σε z'n knie. Εμείς besluiten om er minimaal nog een nachtje aan τεράστια te plakken. De vrouwenclub doet Haar καλύτερο om ons zo Goed mogelijk te verzorgen en drukt ons op het Hart dat εμείς zo lang mogen blijven als εμείς willen. Tweemaal daags wordt er een maaltijd naar beneden gebracht en voor het avondmaal schuiven εμείς gezellig aan. Als er niet voor ons gekookt wordt Dan wordt er wel IETS voor ons gebreid. Aan het einde van ons verblijf krijgen εμείς een gebreide mobielhoes, een gebreide brillenhoes en ieder een paar gebreide mouwen mee voor het als εμείς koud krijgen op de fiets.
Het zAL wel weer ακόμη afkicken Worden na alle άνεση πεθάνουμε εμείς genieten. Met όνομα het eTEN ήταν voortreffelijk. Στο Ιράν είναι het Culinaire aanbod ietwat miserabel. Wanneer άνδρες thuis EET kan het eTEN zalig zijn en Κομ je Ενδιαφέρουσες combinaties TEGEN. Wat dacht je bijvoorbeeld van Kip gevuld συναντήθηκε walnoten en granaatappel (het kan ook TEGEN je Werken en dat je als Zeer geëerde Gast een schapenkop krijgt voorgeschoteld). Buiten de deur eTEN είναι echter niet te doen. De keuze είναι beperkt tot κεμπάπ en smakeloze fast food. Σε de zuidelijke provincies είναι krijgen er gelukkig enige Arabische en Indiase invloed en kun je op Straat ook φαλάφελ en samosa του.
Je Ζου zeggen dat de leden van de vrouwenclub Zeer σύγχρονες progressief zijn om zomaar Twee snuiters vreemde στο Huis te nemen. Ik ben er nog άλογά niet helemaal UIT. Het είναι sowieso vrij gangbaar voor Iraniërs om vreemdelingen thuis UIT te nodigen. Gangbaar Υπενθύμιση είναι het om als vrouw een άνθρωπος UIT te nodigen (laat staan Twee daarvan) en het είναι vrijwel ondenkbaar dat vrouwen dat op Eigen houtje ondernemen wanneer er geen mannelijk familielid aanwezig είναι. Nu Moet ik er wel bij vermelden dat de schoonmoeder UIT Duitsland afkomstig είναι en sinds jaar en dag στην Κουμ woonachtig en Haar dochter naar mijn weten σε Engeland είναι geboren. Aan de andere Καντ ben ik weinig Iraniërs tegengekomen πεθαίνουν zo religieus zijn als zij. Εμείς hebben een Flink aantal verhitte religieus / politieke discussies waarbij vooral de schoonmoeder, σε mijn Ogen, Zeer controversiële en verwerpelijke standpunten inneemt πεθαίνουν μου af en toe Flink ongemakkelijk laten voelen. Het heeft Onder andere IETS te MAKEN συναντήθηκε een landgenoot van de schoonmoeder. Die ένιο συναντήθηκε dat akelige snorretje.
Αδόλφος Χίτλερ. Wat hebben Iraniërs toch σε godesnaam συναντήθηκε ο Αδόλφος Χίτλερ; Ik heb het meerdere malen meegemaakt dat men zich openlijk adolaat uitlaat over Hitler; “He was a man with great leadership skills and truly knew how to govern a country! I know he did some bad little things but still..” of “He hated Jews and so do I!”. Ik sta dan niet met een of andere halve gare te praten maar met iemand die me zojuist getrakteerd heeft op een theetje en me als gast zou willen uitnodigen omdat hij graag zorg draagt voor zijn medemens. Veel Iraniërs zien vanwege hun Arische afkomst (ze roemen zich erop nageslacht te zijn van de uit Noord India afkomstige “superieure” Ariërs waar uiteindelijk ook de eerste Europese beschavingen uit zijn voortgekomen, zo luidt de theorie althans) een verband tussen hen en Hitler en prijzen hem om zijn daadkrachtig overkomen. Ik hoop maar dat het uit onwetendheid voortkomt en dat ze niet echt een goed beeld hebben van waar ze het over hebben. 'ISRAEL, OUR MUTUAL ENEMY' zo kwamen we het onderweg tegen op een billboard. Tsja, als je het zo krijgt ingepeperd. Niet dat het nu per se onze wederzijdse vriend is maar toch..
Ons verblijf in Qom valt grofweg samen met de meest heilige periode van het jaar voor de Sjiieten, namelijk die van de asjoera. Tijdens de asjoera wordt gerouwd om de dood van hun Imam Hoessein die vele eeuwen geleden nabij Kerbala is afgeslacht. Overdag bezoeken ze de moskee en de avond wordt afgesloten met emotionele verhalen over de slachtpartij. We hebben het meegemaakt dat een zaal vol mannen plots in huilen uitbarstte bij de zoveelste herhaling van het verhaal. De gelovigen herbeleven in de verhalen het drama over en over. Op straat zie je grote optochten waarbij mannen door middel van zelfkastijding symbolisch het lijden van Imam Hoessein met zich meedragen. Ze slaan zich in een opzwepend ritme op hun borst, bewerken zich lichtjes met kettingen en dragen grote en loeizware tabernakels met zich mee. In Libanon en Irak komt het nog voor dat er messen worden gebruikt en er veel bloed vloeit. Sinds de Islamitische revolutie is dit in Iran echter verboden. Geen idee waarom. Ach, de hele dag een ketting op je rug laten neerkomen zorgt ook wel voor een stukje lijden mee geloof ik.
Uiteindelijk verlaten we Qom pas na een kleine week. Shaun is nog steeds niet helemaal de oude en we moeten maar kijken hoe het onderweg zal gaan. Het is belangrijk om zeer te voorzichtig te zijn en de boel niet te forceren. We hebben immers nog duizenden kilometers te gaan en dan is het natuurlijk zaak dat je in een tip top conditie bent. Vanuit Qom is ons plan om binnen 2 a 3 dagen Isfahan te bereiken. We brengen onze nacht buiten door, zoals gebruikelijk weer eens onder een snelweg tunnel. In Qom hebben we van een vriend een aantal slaappillen gekregen en die komen nu toch wel bijzonder goed van pas. De volgende ochtend staan we vroeg op om er die dag zoveel mogelijk kilometers uit te halen. Shaun gaat zeer langzaam vooruit. Hij heeft nog steeds enorme pijn en we vragen ons af of we misschien niet een bus moeten aanhouden om in Isfahan te geraken. Uiteindelijk komt het antwoord van bovenaf. Bovenaf als in de bestuurder van een grote truck die langzaam naast me komt rijden. Ik kijk omhoog en vraag me af wat die knakker van me wilt. Om de haverklap komt er wel iemand naast je rijden om te vragen waar je vandaan komt, een aantal voor mij onbekende Nederlandse voetballers opnoemt etc. Bijzonder irritant omdat ze het verkeer ophouden en je uit je concentratie raakt. Ditmaal echter geen vragen, alleen een gebaar dat ik in de cabine kan zitten en de fiets achterin de truck. Ik probeer hem duidelijk te maken dat ik geen interesse heb. Hetzelfde moment besef ik me dat het eigenlijk wel ideaal zou zijn voor Shaun als we een lift zouden krijgen naar Isfahan. Ik maak de bestuurder duidelijk dat hij zijn truck aan de kant moet zetten. Meneer gaat helaas niet naar Isfahan maar naar het verderop gelegen Yazd, de stad die we na Isfahan wilden aandoen. We besluiten om de lift toch maar te accepteren. Fietsen achterin, wij in de cabine en volle vaart vooruit. De trucker blijkt een Azeri te zijn en we wisselen een paar woordjes Turks uit. Onderweg rookt meneer een beetje opium om gefocused te blijven op de weg en een paar uurtjes later staan we in de karakteristieke woestijnstad Yazd.
We verblijven enkele dagen bij onze couchsurf host in Yazd. Het is een fijn en rustig stadje om lekker doorheen te dolen. Nauwe steegjes, mooie binnenhofjes, het doet me bij vlagen een beetje denken aan sommige buurtjes in Marrakech. Het is voor ons ook voor het eerst in Iran dat we andere reizigers tegenkomen. De sterke temperatuurwisselingen maken me een beetje van streek. Overdag met het zonnetje kan het oplopen tot 20c en 's nachts zit het tegen het vriespunt aan.
De autoriteiten in Yazd schijnen nogal streng te zijn. Zo heb ik me laten vertellen dat onlangs bij een lokale couchsurfer een computer in beslag is genomen en meneer mee moest naar het bureau waar hij twee dagen is vastgehouden en er fysiek geweld tegen hem is gebruikt. De idealogie achter couchsurfing, het ontwikkelen van een wereldwijd gastvrijdheidsnetwerk waar mensen bij locals kunnen verblijven, is niet echt populair bij de autoriteiten die juist de omgang tussen locals en toeristen nauwgezet in de gaten wensen te houden. Vele Iraniërs hebben hier gelukkig lak aan en gaan gewoon door met het uitnodigen van reizigers en zijn bijzonder nieuwsgierig naar nieuws van buitenaf. Voor een reiziger is het enorm waardevol om bij iemand thuis te kunnen verblijven om een beeld te krijgen van hoe mensen leven en ideeën en opinies uit te wisselen. Wij hebben gelukkig niets naars meegemaakt met de autoriteiten. De politie heeft ons lekker met rust gelaten en is behulpzaam geweest bij het vragen naar de weg. We hebben slechts eenmaal een beetje heibel gehad toen we de weg kwijt waren en stilstonden voor wat een gevangenis bleek te zijn. Wisten wij veel. Onmiddellijk kwam er een kerel in burgerkleding op ons af die tegen ons begon te schreeuwen en heftig begon te gebaren dat we op moesten hoepelen en wat al niet meer. Mooi was om te zien hoe passanten zich er mee begonnen te bemoeien en de kerel tot bedaren probeerden te brengen. Uiteindelijk heeft iemand zich over ons ontfermd en is met z'n auto voor ons uitgereden om ons naar het juiste adres te brengen. We beseffen ons uiteraard heel goed dat we met een bijzonder repressief regime te maken hebben en er heel veel onschuldige mensen vastzitten. Wij hebben niemand gesproken die iets goeds kon zeggen over Ahmadinejad en z'n schurkenbende. De meeste jongeren zijn niet alleen klaar met hun president maar ook met de Ayatollah en de geestelijke hypocrisie die als een waas rondom z'n heerschappij hangt. De hunkering naar een transparante democratie is groot en ik merk dat veel mensen de wanhoop nabij zijn. Ze worden mondiger en zijn bereidt om meer actie te durven ondernemen zoals eerder al bleek toen duizenden mensen de straat opgingen om tegen Ahmadinejad te demonstreren. De demonstraties werden bloedig neergeslagen door met name de Basji, de brute paramilitairen, maar ook de bevolking heeft haar tanden laten zien en duidelijk gemaakt dat ze het kotsbeu zijn. Respect!
Na enige dagen hebben we Yazd wel gezien. We maken nog een uitstapje naar een in de woestijn gelegen Zoroastrische vuurtempel waar aanbidders van de profeet Zarathustra zich terugtrekken om te bidden bij het vuur (ze hebben een enorm respect voor vuur omdat het in hun ogen symbool staat voor Ahura Mazda, hun God). De vuurtempel is gesitueerd tegen een bergwand en het levert dan ook schitterende vergezichten op van de eindeloze woestijn.
We besluiten om ook nog eventjes een uitstapje te maken naar Isfahan. Al liftende komen we een paar uurtjes later aan in wat toch wel de mooiste stad van Iran is. Het is er vrij groen, je kunt er fijn wandelen (iets wat je in Teheran bijvoorbeeld echt niet moet proberen) en natuurlijk heb je er een aantal moskeeën en paleizen die zo ongelooflijk mooi versierd zijn met complexe mozaïeken en fabuleuze wandschilderingen. Het is helemaal bijzonder dat je vrijwel alles voor jezelf hebt. Geen grote groepen toeristen die de boel verzieken met hun luid gekwek. Neen, je staat daar gewoon rustig in je eentje te genieten. Totdat er een bemoeizuchtige mullah met je wil kwekken over de Islam. Daar heb ik inmiddels m'n portie wel van gehad..
Inmiddels moeten we toch wel opschieten met het verlaten van Iran. We hebben nog enkele dagen te gaan totdat ons visum verloopt. Vanuit Isfahan gaat het weer terug naar Yazd waar we onze fietsen hebben achtergelaten. Helaas zijn we door de tijdsdruk genoodzaakt om een bus te nemen naar Bandar Abbas vanwaar we de ferry zullen nemen naar Sharjah (Dubai, UAE). Daarnaast heeft Shaun nog steeds last van z'n knie dus is het sowieso verstandig om voorlopig even niet te fietsen.
Aangekomen in Bandar Abbas voelt het alsof we weer in hartje zomer zitten. Het is nog vroeg maar toch al zo'n 18c en het zien van zoveel groen om me heen maakt me blij. Ik heb het wel even gehad met de dorre woestenij. De stad ademt een Arabische sfeer. Veel eetstalletjes op straat, overal luide muziek en veel mensen die gehurkt op straat zitten zoals ik ze overal elders in de Arabische wereld en in India heb zien doen. We hebben wederom voor een paar nachtjes een couchsurf adresje weten te regelen. Onze vriend Mahyar uit Teheran komt ook over en we besluiten om het nabijgelegen eilandje Hormoz te bezoeken waar we een nachtje op het strand doorbrengen. Het is er heerlijk rustig en schoon. We brengen de dagen door met het zoeken naar mooie schelpen en duiken af en toe de zee in die uitstekend op temperatuur is. In de verte zwemmen een aantal dolfijnen en ik besef hoezeer ik behoefte had aan een omgeving waar je niet continu staat te blaffen in smerige dieselwalmen, geen deprimerende betonbouw zover het oog reikt en geen mensenmassa's die om je heen krioelen. Alleen het lege strand, de zee en een paar uitgelaten dolfijnen die af en toe door de lucht vliegen. Joepie!
We komen in de middag terug van ons eilandje en een paar uur later zitten we dan eindelijk op de boot naar Sharjah. Na een nachtje varen en bijzonder ongemakkelijk geslapen te hebben komen we dan eindelijk in de UAE aan. We worden in een klein gebouwtje gepropt in afwachting van de paspoortcontrole. Eerst de vrouwen, daarna de twee bleekscheten en twee spleetogen en vervolgens de rest van het manvolk. Ik krijg een visum voor dertig dagen, loop alvast naar buiten en verwacht Shaun enkele seconden later te zien. Het duurt langer dan verwacht en ik ga maar weer even terug naar binnen om te checken wat er gaande is. Shaun's paspoort is in bezit genomen en hij moet wachten. We hebben geen idee wat er aan de hand is. Uiteindelijk mag Shaun de UAE niet binnenkomen omdat hij een visum nodig heeft. Shaun is pissig op mij omdat ik hem de informatie heb doorgegeven dat er geen visum nodig is voor Canadezen. Ik snap er niets van. Heb ik dan echt zo'n blunder gemaakt?! De dienstdoende ambtenaar vertelt ons dat Shaun slechts kan binnenkomen op een business visum en er een bedrijf garant voor hem moet staan. Mijn vriend in Dubai, Shavkat, werkt voor een zeer vermogend bedrijf en ik bel hem op om te vragen of hij ons verder kan helpen. Shavkat kan ons helpen maar het zal wel enige tijd duren eer dat het visum klaar is. Waarschijnlijk pas tegen de avond en dan is het voor ons reeds te laat. Shaun wordt uiteindelijk afgevoerd, terug naar het schip waarmee we gekomen zijn. Ik stap op de fiets richting Dubai om m'n best te doen voor Shaun. Eenmaal achter internet te zijn gekropen kom ik erachter dat Canada ruzie heeft met de UAE en er twee dagen voor onze aankomst een visumplicht voor Canadazen is ingesteld. Al onze plannen lopen hierdoor geheel in de soep. Uiteindelijk weten we het visum voor elkaar te krijgen maar voor Shaun is het helaas te laat. Hij is reeds met het schip onderweg terug naar Bandar Abbas. Ik maak me ernstige zorgen wat er met hem zal gebeuren bij aankomst. Hij heeft immers ook geen geldig visum meer voor Iran. Gelukkig kan hij ter plekke een soort van on-arrival visum regelen. Iets wat doorgaans zeker niet mogelijk is. Hij mag echter niet met het schip terugkeren en dient zodoende een vlucht te boeken van Bandar Abbas naar Dubai. Helaas is het business visum voor de UAE slechts voor twee weken en Shaun moet naast het aanvragen van een Indiaas visum (wat ongeveer 2 weken in beslag neemt) ook nog eens een nieuw Canadees paspoort aanvragen omdat z'n visumpagina's op zijn. Lastige situatie! We zijn nog aan het kijken wat Shaun nu het beste kan doen. Uiteindelijk moet de trip weer worden voortgezet in Mumbai. Mijn visum voor India is hopelijk over een paar dagen klaar. Ik vlieg dan alleen naar Mumbai waar ik een rendez-vous heb met m'n senorita en enige tijd later Shaun hoop te verwelkomen. Gotta keep them wheels rollin'………………
Maarten
ps. en ja hoor, je mag gewoon lachen naar een Perzische schone.. alleen wel even uitkijken dat haar echtgenoot, broer of vader er niet naast loopt want dat kan nogal wat heibel opleveren
